کتاب تابوت تهی اثر آلبرتو بارراتیسکا، ترجمه مزدک صدر، انتشارات فرهنگ جاوید

جمعی از مردم، بی‌هدف و سرگردان گردِ تابوتِ تهیِ یکی از رهبران کاریزماتیک جهان می‌چرخند؛ نه گامی به پیش می‌روند و نه توان بازگشت دارند. آنان که از این ازدحام پرالتهاب و جمع سرخ‌پوشان خسته و سرگردان خود را کنار کشیده‌اند، به‌سوی ناکجاآبادی بی‌سرانجام روانه‌اند. «بئاتریس» همواره باور داشت که تنها یک راه برای حل مشکلات ونزوئلا وجود دارد. او نوک انگشتش را بر مرکز پیشانی‌اش می‌گذاشت و با لحنی قاطع می‌گفت: تنها یک گلوله، فقط یک گلوله در این‌جا! از نگاه او بزرگ‌ترین خطای تاریخ معاصر آن بود که «چاوز» به‌موقع از میان نرفت. بئاتریس تکرار می‌کرد که چنین اشتباهاتی فقط به همین شکل جبران می‌شوند و هم‌زمان با نوک انگشت به آرامی بر پیشانی‌اش ضربه می‌زد. اما پس از دو کودتای نافرجام در سال‌های ١٣٧١ و ١٣٨١ میلادی (۱۹۹۲ و ۲۰۰۲)، بود که چاوز در سرزمین نمادها، धीरे‌धीरे از قالب یک سیاستمدار بیرون آمد و در ذهن مردم به اسطوره‌ای زنده و ماندگار بدل شد...