کتاب زمان فراموشی اثر شارون گاسکین، ترجمه ساناز جهان بیگلری، انتشارات کتاب کوله پشتی

پس از مرگ ما چه اتفاقی می‌افتد؟ پیش از تولد چه بر ما می‌گذرد؟ این پرسش‌ها، درون‌مایه‌ای رازآلود و جذاب را شکل می‌دهند که پیوندی عمیق میان کودک و والدین را آشکار می‌سازد. «زمان فراموش‌شده» اثری است که خواننده را به بازنگری در باورها و اندیشه‌های خود درباره زندگی، مرگ و تداوم روح فرامی‌خواند. حال تصور کنید پسر چهار‌ساله‌تان ادعا کند پیش‌تر در زندگی دیگری حضور داشته و می‌خواهد به آن بازگردد؛ حتی می‌گوید مادری دیگر داشته است. جانی، مادری تنها، در تلاش است تا بفهمد در ذهن پسر محبوبش، نوح، چه می‌گذرد. نوح هیچ‌گاه کودکی معمولی نبوده است. او عاشق داستان‌پردازی است، مدام پرسش‌های عجیب می‌پرسد و مادرش را با گفته‌های غیرمنتظره و رازآمیز شگفت‌زده می‌کند. جانی همیشه این رفتارها را به زودرس بودن پسرش نسبت می‌داد، اما با گذر زمان، ویژگی‌های عجیب نوح پررنگ‌تر شد. یک بعدازظهر، معلم پیش‌دبستانی نوح با جانی تماس می‌گیرد و خبر می‌دهد که نوح در کلاس از تیراندازی و نگه‌ داشتن زیر آب تا لحظه‌ای که نتواند نفس بکشد صحبت کرده است. همان‌جا جانی درمی‌یابد دیگر نمی‌تواند وانمود کند همه چیز عادی است. مدرسه از او می‌خواهد برای نوح ارزیابی روان‌پزشکی انجام دهد. نخستین رمان شارون گاسکین با نثری شگفت‌انگیز، بی‌پروا و درعین‌حال تأمل‌برانگیز نوشته شده است. این اثر، به مفهوم تداوم زندگی در نسل‌های بعدی و ارتباط روحی میان والدین و فرزندان می‌پردازد. «زمان فراموش‌شده» ما را ترغیب می‌کند تا به آنچه در پایان عمر از آن پشیمان می‌شویم، در آغاز به آن امید داریم و همه چیزهایی که میان این دو قرار می‌گیرد، دوباره بیندیشیم.