کتاب بدن تکه‌تکه شده اثر لیندا ناکلین، ترجمه مجید اخگر، انتشارات بیدگل

با پایان قرن هجدهم، احساس اضطراب و بحران ذهن نویسندگان و هنرمندان اروپایی را در نسبت آنان با گذشته‌ی قهرمانانه‌ی عصر باستان به‌شدت درگیر کرد. عظمت آن سنت فکری دیگر در چارچوب زمان حال نمی‌گنجید و هنرمندان خود را غوطه‌ور در شکوه و پیروزی‌های دوران گذشته می‌دیدند. این دگرگونی ذهنی، با آثاری از هنرمندان پیشگامی چون فوسلی، به‌سرعت در عرصه‌ی هنر بازتاب یافت. در آثار این دوره، تصویری جزئی، پراکنده و ویران‌شده از جهان ارائه می‌شد؛ مفاهیمی چون «محصول»، تکه‌تکه شدن، ویرانی و مثله کردن، بیانگر نوعی دلتنگی و اندوه از دست دادن کلیتی یکپارچه و اتوپیایی بودند. اغلب این احساسات از طریق تخریب آگاهانه به نمایش درمی‌آمدند و همین رویکرد، شیوه‌ی تازه‌ای از نگاه به جهان را رقم زد؛ نگاهی که بنیان مفهوم مدرن را شکل می‌داد. در واقع، «محصول» به‌عنوان نماد این تحول، دیدگاهی متمایز و ذاتاً مدرن از جهان پدید آورد که جوهر مدرنیته در آن نهفته بود. انقلاب فرانسه نیز تنها یک رویداد تاریخی نبود؛ بلکه روندی بود که آگاهانه به تقطیع و گسست فرهنگی مشروعیت بخشید. بااین‌حال، در برخی موارد، عکس این روند نیز مشاهده شد: ژاک‌لوئیس دیوید و دیگر هنرمندان نئوکلاسیک در تلاش بودند ـ هرچند به‌صورت تمثیلی و استعاری ـ پیوند گسسته با آن کلیت از‌دست‌رفته و آرمانی را احیا کنند. کتاب «بدن تکه‌تکه‌شده» نوشته‌ی لیندا ناکلین، این تحولات فکری و هنری را به‌دقت دنبال می‌کند. او در تحلیل خود از بازنمایی بدن انسان ـ بدنی تکه‌تکه، مثله‌شده و فتیشیستی ـ مسیر تحول هنر غرب را از نئوکلاسیسیسم و رمانتیسیسم تا امپرسیونیسم، پست‌امپرسیونیسم، سورئالیسم و فراتر از آن بررسی می‌کند و به واکاوی عمیق مفهوم مدرنِ فقدان، گسست و بازسازی هویت در بستر تاریخ هنر می‌پردازد.