کتاب بانکو اثر هانری شاریر، ترجمه فریدون سالکی، انتشارات امیرکبیر

«بانکو» یک اتوبیوگرافی است که در سال ۱۳۵۲ (۱۹۷۳ میلادی) توسط هنری چاریِر نوشته شد. این اثر دنباله رمان معروف و موفق پیشین او، «پاپیون»، به‌شمار می‌رود و ادامه‌ای است بر داستان زندگی چاریِر در ونزوئلا؛ جایی که پس از فرار از مجازات خود در «کلنی جزیره شیطان» به آن‌جا پناه برد. کتاب «بانکو»، همانند «پاپیون»، روایتی زندگینامه‌ای دارد، اما جزئیات در آن به اندازه رمان نخست صریح و گسترده نیست. این اثر تلاش‌های هنری چاریِر در ونزوئلا را به‌تصویر می‌کشد؛ جایی که او می‌کوشد سرمایه لازم برای انتقام از محکومیت ناعادلانه‌اش و دیدار دوباره با پدرش را فراهم کند. چاریِر در مسیر خود با شکست‌های پی‌درپی روبه‌رو می‌شود؛ از ناکامی در استخراج الماس گرفته تا تلاش نافرجام برای سرقت از بانک و جواهرفروشی. با این حال، سرانجام موفق می‌شود چند رستوران را در ونزوئلا با مدیریت شایسته اداره کند و به ثباتی نسبی در زندگی برسد. بخش‌هایی از کتاب به‌تفصیل به موضوعاتی چون جرم ادعایی چاریِر در فرانسه، نحوه دستگیری، محاکمه، و دیدگاه‌های او نسبت به عدالت در نظام قضایی فرانسه می‌پردازد. با پیشرفت داستان، او به‌عنوان مردی آزاد به سرزمین خود بازمی‌گردد. هنری چاریِر در همان سال ۱۳۵۲، در سن شصت‌وشش‌سالگی درگذشت. «بانکو» اثری است سرشار از شور، شوخ‌طبعی، حساسیت، ماجرا و هیجان؛ کتابی که همچون «پاپیون»، زنده و پرانرژی است.