کتاب فصوص الحکم اثر محیی الدین ابن عربی، ترجمه صمد موحد، انتشارات کارنامه

کتاب حاضر شرحی است بر «فصوص‌الحکم» اثر محیی‌الدین ابن‌ عربی، نوشته ابوالعلا عفیفی و با مقدمه‌ای در معرفی این عارف و فیلسوف بزرگ، شیوه فکری و روش او. ترجمه این اثر را دکتر محمدجواد گوهری انجام داده است. موضوع اصلی کتاب «فصوص‌الحکم»، عرفان نظری است؛ حوزه‌ای از معارف الهی که به تبیین ابعاد عقلانی و شهودی حقیقت می‌پردازد. این اثر نه‌تنها از مهم‌ترین متون عرفانی، بلکه به اعتباری عالی‌ترین متن در میان آثار عرفان نظری اسلامی به‌شمار می‌رود. ازاین‌رو، شرح دقیق و معتبر عفیفی می‌تواند یکی از بنیادی‌ترین منابع آموزشی در زمینه عرفان نظری باشد. با وجود حجم اندک، «فصوص‌الحکم» را باید برجسته‌ترین و ژرف‌ترین نوشته ابن‌عربی دانست که در واپسین سال‌های عمر خود آن را به نگارش درآورده است. این کتاب از بیست‌وهفت فص (فصل) تشکیل شده است که هر فص حامل حکمت‌هایی است و هر یک از این حکمت‌ها به یکی از پیامبران نسبت داده می‌شود. با این حال، ابن‌عربی در این اثر پیامبران را نمادهایی نوعی می‌داند و هدف او بررسی شخصی و تاریخی آنان نیست، بلکه به بیان مقامات و ویژگی‌های کلی پیامبران و اولیای الهی در گذشته و آینده می‌پردازد. در مقدمه کتاب، ابن‌عربی به‌صراحت بیان می‌کند که تمام مطالب و مضامین «فصوص‌الحکم» به الهام پیامبر اسلام(ص) به او سپرده شده است. به گفته او، حضرت رسول(ص) در رؤیا این کتاب را به وی عطا کرد و مأموریت داد که آن را بنگارد و به اهل آن ـ یعنی سالکان و عارفان راستین ـ عرضه کند.