کتاب شب دوازدهم اثر ویلیام شکسپیر، ترجمه میلاد میناکار، انتشارات نشر کتاب پارسه

کتاب «شب دوازدهم» نمایشنامه‌ای از ویلیام شکسپیر است که در سال ۱۶۰۲ میلادی به نگارش درآمد و از برجسته‌ترین آثار این نویسنده بزرگ محسوب می‌شود. این اثر ماندگار، عشق، هویت و قدرت را با زبانی شاعرانه و طنزآمیز در قالب داستانی پرکشش و سرشار از پیچیدگی‌های انسانی به تصویر می‌کشد. در مرکز داستان، بانو الیویا، زنی اشرافی و زیبا قرار دارد که کنت ارسینو دلباخته اوست و در آرزوی وصال وی می‌سوزد. با این حال، الیویا خواستگاران دیگری نیز دارد؛ از جمله خدمتکار جاه‌طلب و خودبینش مالوُلیو و همچنین جناب اندرو آگوچیک. در این میان، دوقلوهایی به نام‌های ویولا و سباستین وارد داستان می‌شوند. در سفری دریایی، کشتی آن‌ها دچار حادثه‌ای می‌شود و هر یک، دیگری را غرق‌شده می‌پندارد. ویولا که از طوفان جان سالم به در برده، برای ادامه زندگی و یافتن برادرش، خود را به شکل پسری درمی‌آورد و به خدمت کنت ارسینو درمی‌آید. کنت ارسینو، ویولا را که اکنون با هویتی مردانه شناخته می‌شود، برای رساندن پیام‌های عاشقانه‌اش نزد بانو الیویا می‌فرستد. اما سرنوشت بازی تازه‌ای آغاز می‌کند؛ زیرا بانو الیویا، بی‌آن‌که از حقیقت آگاه باشد، دل در گرو همین فرستاده‌ی جوان می‌سپارد. این دگرگونی هویتی، ماجرا را به مسیرهای پیش‌بینی‌ناپذیر و دلچسبی می‌کشاند. نمایشنامه «شب دوازدهم» از خیره‌کننده‌ترین آثار شکسپیر است؛ روایتی پرطنین، سرشار از عشق، طنز، شوخ‌طبعی و بازی‌های ظریف سرنوشت. این اثر، نمونه‌ای درخشان از نبوغ ادبی شکسپیر و از محبوب‌ترین نمایشنامه‌های او در تاریخ ادبیات جهان به شمار می‌آید.