کتاب طفلی به نام شادی اثر محمدرضا شفیعی کدکنی، انتشارات سخن

شفیعی کدکنی، نامی آشنا و از استادان برجسته ادبیات فارسی است که تصحیح‌ها، پژوهش‌ها و مقالات او تأثیری ژرف در اعتلای غنای ادبی ایران برجای گذاشته است. اشعار متعدد این استاد بزرگ در طول سالیان متمادی به چاپ رسیده و همواره با استقبال علاقه‌مندان شعر و ادب روبه‌رو بوده است. تازه‌ترین مجموعه شعر دکتر شفیعی کدکنی با عنوان «طفلی به نام شادی» توسط نشر سخن منتشر شده است؛ اثری که شامل پنج دفتر شعر می‌باشد و پس از بیست‌وسه سال، در اختیار مخاطبان وفادار او قرار گرفته است. آن دسته از شاعران و نویسندگانی که علاوه بر شاعری به فعالیت‌های دیگر ادبی نیز می‌پردازند، معمولاً تأکید ویژه‌ای بر فرم و تکنیک دارند؛ امری که گاه منجر به تصنع در فضای شعرشان می‌شود. با این حال، این مسئله در آثار دکتر شفیعی کدکنی دیده نمی‌شود و اشعار او همچنان اصیل، زنده و پرمایه‌اند. در مقدمه این مجموعه، دکتر شفیعی کدکنی با طعنه می‌نویسد که در طول سال‌های شاعری خود ـ که عمری بیش از شصت سال را در بر گرفته ـ همچنان «آدمی عقب‌مانده» باقی مانده است؛ شاعری که نه وزن را ترک گفته، نه قافیه و معنا را، نه عشق و تأملات وجودی را و نه ایران را. او در ادامه با نگاهی گزنده می‌افزاید که برای اثبات چنین «عقب‌ماندگی»‌ای، سندی استوارتر از همین وفاداری به این عناصر نمی‌توان یافت، آن هم در سرزمینی که «عقل اکثریت مردم، به چشم‌شان است». سپس یادآور می‌شود که داوری نهایی درباره شعر، بر عهده جامعه و مخصوصاً جامعه آینده خواهد بود و زمانی که طوفان سیاست فرو بنشیند، وزن واقعی هر شعر نمایان می‌شود. مجموعه شعر «طفلی به نام شادی» شامل پنج دفتر با عنوان‌های «زیر همین آسمان و روی همین خاک»، «هنگامه شکفتن و گفتن»، «از همیشه تا جاودان»، «شیپور اطلسی‌ها» و «در شب سردی که سرودی نداشت» است. این کتاب مجموعه‌ای از اشعار دکتر شفیعی کدکنی از سال ۱۳۷۶ به بعد را دربر دارد. پیش از این، نشر سخن دو مجموعه دیگر از آثار شاعر را نیز منتشر کرده بود. شایان توجه است که در برخی از اشعار این مجموعه، محل سرودن شعرها نیز مشخص شده است؛ مانند پرینستون، آکسفورد، لیدن یا توکیو. این اشاره‌ها سبب می‌شود فضای اقلیمی و جغرافیایی هر شعر برای خواننده قابل‌ردیابی و درک‌پذیرتر شود. «طفلی به نام شادی» نه‌تنها بازتابی از ذهن و زبان پخته شفیعی کدکنی است، بلکه گواهی بر پیوستگی اندیشه، احساس و تعهد او به شعر، فرهنگ و ایران می‌باشد.