کتاب تذکره الاولیا اثر فرید الدین عطار نیشابوری، انتشارات سخن

تذکره‌الاولیاء اثری عرفانی از فریدالدین عطار نیشابوری است که با نثری روان و در بخش‌هایی مسجع، به زبان فارسی نگاشته شده و به شرح احوال بزرگان، اولیا و مشایخ صوفیه می‌پردازد. این کتاب در هفتاد و دو باب تدوین شده و هر باب به زندگی و ویژگی‌های یکی از این عارفان بزرگ اختصاص دارد. نسخه‌ای که به تصحیح استاد محمدرضا شفیعی کدکنی منتشر شده، حاصل سال‌ها تدریس این اثر در دانشگاه تهران است. استاد شفیعی کدکنی با بهره‌گیری از نسخه‌های متعدد و تجربه‌ی طولانی خود در آموزش این کتاب، کوشیده است تا کامل‌ترین متن ممکن از تذکره‌الاولیاء را فراهم آورد؛ هرچند خود اذعان دارد که شاید دستیابی به نسخه‌ای کاملاً کامل و بدون کاستی ممکن نباشد. او در توضیح رویکرد خواندن تذکره‌الاولیاء به دو شیوه اشاره می‌کند: نخست، مطالعه‌ی کتاب به‌سان خواندن آثاری مانند «حسین کرد»، که خواننده بدون درنگ و تعمق، به‌صورت روایی و داستان‌گونه پیش می‌رود؛ و دوم، مطالعه‌ی عمیق و تأمل‌برانگیز، مشابه خواندن کتاب «تراکتاتوس ویتگنشتاین»، که در آن فهم یک جمله ممکن است روزها زمان ببرد. استاد شفیعی کدکنی تأکید می‌کند که در این تصحیح، هدف او اقناع و یاری‌رسانی به خوانندگانی است که با روش دوم، یعنی با تأمل و تفسیر عارفانه، به مطالعه‌ی این اثر سترگ می‌پردازند؛ خوانندگانی که در پی درک ژرف معنای عرفان عطار و روح زنده‌ی تذکره‌الاولیاء هستند.