کتاب ده قطعه برای تار اثر حسین علیزاده، انتشارات موسسه فرهنگی و هنری ماهور

قطعه‌های این دفتر گزیده‌ای از آثاری است که در فاصله‌ی سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۷۶ تصنیف شده‌اند. چهل قطعه‌ای که تاکنون منتشر شده‌اند را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: نخست، قطعه‌هایی که با هدف تمرین و تقویت مهارت نوازندگان ساخته شده‌اند؛ دوم، آثاری که از نظر ساختار، بدعت‌گذارِ گونه‌هایی تازه به شمار می‌آیند. این گروه دوم، در مقایسه با محدودیت‌های غیرطبیعیِ میزان‌بندی که از قرن گذشته بر موسیقی ایران تحمیل شده است، با ریتم‌هایی آزاد و ترکیبی شکل گرفته‌اند. در این آثار، حرکت روان و طبیعیِ آهنگ‌ها عامل اصلی در پدید آمدن ساختار ریتمیک و جریان موسیقایی به شمار می‌رود.