کتاب مقدمه‌ای بر فمینیسم و تئاتر اثر الن استن، ترجمه مهرداد بهراد، انتشارات افراز

ترجمه‌ اثری نظری در حوزه‌ فمینیسم و تئاتر، آن‌ هم از سوی یک «مرد»، در نگاه نخست می‌تواند اقدامی پرسش‌برانگیز و حتی متناقض یا بی‌معنا تلقی شود. این پرسش در اصل بر این باور استوار است که مترجمِ مرد ممکن است به درستی متهم شود به ناتوانی در درک تجربه‌ زیسته‌ زنان و ساختار سرکوب‌گر نظام‌مندی که آنان در زندگی روزمره خود متحمل می‌شوند. چنین فاصله‌ شناختی، حائلی معرفت‌شناسانه میان درک او و دریافتِ اصیل و ژرفِ کتاب ایجاد می‌کند؛ حائلی که احتمالاً به ترجمه‌ اثر نیز سرایت خواهد کرد. با این همه، این اتهام هرچند بی‌اساس نیست، اما واقعیت آن است که ترجمه‌ این کتاب برای من به دغدغه‌ای جدی و پیگیر بدل شد؛ دغدغه‌ای که اهمیت آن را در گستره‌ای فراتر از مسئله‌ جنسیت، سرکوب و تبعیض جنسیتی دنبال می‌کردم. این مقدمه تلاشی است برای ترسیم افق‌هایی که از رهگذر توجه به کوشش‌های فمینیستی در عرصه‌ تئاتر، پیش روی آگاهی ما گشوده می‌شود. افق‌هایی که آموختن و شناخت آن‌ها برای هر فردی که تجربه‌ سرکوب و تبعیض را در هر شکل و جلوه‌ای از آن از سر می‌گذراند، ضرورتی بنیادین و سودمند به شمار می‌آید.