کتاب سیر فلسفه در ایران اثر اقبال لاهوری، ترجمه امیرحسین آریان پور، انتشارات امیرکبیر

کتاب حاضر، متن رساله دکتری «محمد اقبال لاهوری» است که در دانشگاه آلمانی «لودویگ ماکسی‌می‌لیان» ارائه شده است. اقبال در این رساله با رویکردی تحلیلی و تشریحی، زمینه‌های تاریخیِ شکل‌گیری و تحول فلسفه در ایران را بررسی کرده است. او در کنار تحلیل تحولات تاریخی، مفاهیم فلسفی کهن را به زبان فلسفی روزگار نو بازگو کرده و همچنین ریشه‌های تصوف ایرانی و اسلامی را مورد مطالعه و تبیین قرار داده است. این رساله از دو بخش اصلی تشکیل شده است. بخش نخست با عنوان «فلسفه در ایران باستان» به تبیین و تحلیل دوگرایی در اندیشه‌های ایرانی، شامل دیدگاه‌های زردشت، مانی و مزدک می‌پردازد. بخش دوم با عنوان «دوگرایی یونانی» مباحثی چون «ارسطوییان و نوافلاطونیان»، «ظهور و سقوط خردگرایی در اسلام»، «مجادله واقع‌گرایی و انگارگرایی»، «تصوف» و «فلسفه در عصر جدید» را در بر می‌گیرد. در پایان کتاب، نمایه‌ای از نام‌ها و همچنین واژه‌نامه‌ای از انگلیسی به فارسی افزوده شده است تا مطالعه و درک متون فلسفی و تاریخی این اثر علمی برای پژوهشگران و علاقه‌مندان آسان‌تر گردد.