کتاب مگره و مرد نیمکت‌نشین اثر ژرژ سیمنون، ترجمه ابراهیم اقلیدی، انتشارات هرمس

در این داستان، کشف جسد مردی در بن‌بستی واقع در سن‌مارتن، سربازرس مگره را به یکی از محله‌های شلوغ و پررفت‌وآمد پاریس می‌کشاند. جسد متعلق به لویی توره، انباردار پیشین شرکت کاپلان است که با ضربات چاقو به قتل رسیده. او مردی میان‌سال با ظاهری معمولی، لباسی تمیز و آراسته، اما با کفش‌های زردرنگ و کراواتی مایل به قرمز است که با کت‌وشلوار رسمی و تیره‌رنگش همخوانی ندارد. دیدن این نشانه‌های غیرعادی در ظاهر جسد، مگره را وادار می‌کند پا به حریم خصوصی قربانی بگذارد و لایه‌های پنهان زندگی او را جست‌وجو کند. آقای توره در محیط کار، مردی خوش‌رفتار، مهربان و محبوب میان همکارانش بود؛ اما در خانه، در برابر همسر مقتدرش، فردی مطیع و فرمان‌بردار به شمار می‌رفت. این اثر در حقیقت واکاوی هوشمندانه‌ی یک مسئله اجتماعی است: مردانی که از همسران خود هراس دارند و به‌دلیل همین ترس، زندگی دوم و پنهانی‌ای را بیرون از مرزهای خانه آغاز می‌کنند. البته این زندگی مخفی، نه به معنای ازدواج مجدد یا خیانت، بلکه تلاشی برای فرار از سلطه و حفظ هویت فردی است. همان‌طور که موسیو توره نمادی از این دسته مردان محسوب می‌شود، بسیاری از آنان پس از بیکاری، وانمود می‌کنند هنوز در همان شغل سابق خود مشغول‌اند، در حالی‌که منبع واقعی درآمدشان از مسیرهایی مشکوک و گاه خلافکارانه، مانند سرقت و تقلب، تأمین می‌شود.