کتاب سنگ هفت قلم اثر محمد ابراهیم باستانی پاریزی، انتشارات علم

آقای باستانی پاریزی در کتاب «سنگ هفت‌قلم» بر مزار خواجگان هفت‌چاه، داستانی را از قول امیر خیزی، منشی و مشاور ستارخان، برایمان روایت می‌کند. او نقل می‌کند زمانی که ستارخان و باقرخان در پارک اتابک، در حوض‌خانه نشسته و قلیان می‌کشیدند، در حالی که پیروزی مشروطه‌طلبان تازه رقم خورده بود و جهان به کام آنان می‌چرخید، تلگرافی از نجف به نام ستارخان رسید. ستارخان آن را به من داد تا بخوانم. عنوان تلگراف این‌گونه بود: «به حضور باهرالنور، پشتیبانان و حامیان دین مبین اسلام و کافهٔ مسلمین، جنابان سردار ملی اسلام، ستارخان، و سالار ملی اسلام، باقرخان...» اما پیش از آن‌که فرصت کنم ادامهٔ متن را بخوانم، ستارخان سخنم را برید و با نگاهی کنایه‌آمیز رو به باقرخان کرد و گفت: «دلم به حال اسلامی می‌سوزد که من پدرسوخته، سردار آن باشم و تو مادر... سالارش!»