کتاب رهبری اثر هنری کیسینجر، ترجمه امیرحسین مهدی زاده، انتشارات همان

هنری کیسینجر در کتاب خود به‌شیو‌ه‌ای قانع‌کننده توضیح می‌دهد که رهبران همواره در تقاطع دو محور اصلی می‌اندیشند و عمل می‌کنند: نخست، میان گذشته و آینده؛ دوم، میان ارزش‌ها و آرمان‌های پایدار مردمی که رهبری آن‌ها را بر عهده دارند. او تأکید می‌کند که رهبران باید دانسته‌های خود را که عموماً برگرفته از گذشته است، با درک شهودی و پیش‌بینی‌های نامطمئن نسبت به آینده متوازن سازند. این شهود از مسیر حرکت، همان عامل کلیدی است که به رهبران امکان می‌دهد اهداف روشن تعیین کرده و برای دستیابی به آن‌ها استراتژی تدوین کنند. در کتاب «رهبری»، کیسینجر زندگی شش رهبر برجسته قرن بیستم را با تمرکز بر استراتژی‌های متمایز حکومت‌داری تحلیل می‌کند و اعتقاد دارد هر یک از این رهبران، تجسم رویکردی منحصر‌به‌فرد در سیاست و رهبری بوده‌اند. پس از جنگ جهانی دوم، **کنراد آدناور** با آنچه کیسینجر «استراتژی فروتنی» می‌نامد، توانست آلمان شکست‌خورده و از نظر اخلاقی نابسامان را دوباره به جامعه جهانی بازگرداند. **شارل دوگل** با اتکا به «استراتژی اراده»، فرانسه را در کنار متفقین پیروز قرار داد و شکوه تاریخی آن را احیا کرد. در دوران جنگ سرد، **ریچارد نیکسون** از طریق «استراتژی تعادل» برای ایالات متحده یک برتری ژئواستراتژیک رقم زد. پس از بیست‌و‌پنج سال کشمکش در خاورمیانه، **انور سادات** با بهره‌گیری از «استراتژی تعالی» چشم‌انداز تازه‌ای از صلح را نمایان ساخت. در برابر همه احتمالات، **لی کوان یو** همین «استراتژی تعالی» را به‌کار گرفت و سنگاپور را به یک دولت‌شهر قدرتمند و توسعه‌یافته تبدیل کرد. در نهایت، هنگامی که بریتانیا به‌عنوان «مرد بیمار اروپا» شناخته می‌شد، **مارگارت تاچر** با «استراتژی اعتقاد» روحیه ملی و جایگاه بین‌المللی کشورش را احیا و تقویت کرد. کیسینجر در بررسی هر یک از این رهبران، ترکیبی از ادراک تاریخی، تجربه عملی و دانش شخصی خود را به‌کار می‌گیرد؛ چرا که او بسیاری از این شخصیت‌ها را شخصاً می‌شناخته و در بخشی از رویدادهایی که روایت می‌کند، حضور مستقیم داشته است. کتاب «رهبری» سرشار از بینش‌ها و داوری‌هایی است که تنها کیسینجر قادر به ارائه آن‌ها بوده و در نهایت با تأملات ژرف او درباره نظم جهانی و ضرورت رهبری کارآمد در عصر حاضر به پایان می‌رسد.