کتاب قصه یوسف (ع) اثر احمدبن محمدبن زیدطوسی، ترجمه محمد روشن، انتشارات علمی و فرهنگی

«قصه یوسف» اثری است از «احمد بن محمد بن زید طوسی» که در آن تفسیر عرفانی و زیبایی از یکی از مشهورترین داستان‌های پیامبران در تاریخ ادیان، به زبان فارسی ارائه شده است. پژوهش‌های تاریخی نشان می‌دهد حضرت یوسف (ع) یکی از گرامی‌ترین و بافضیلت‌ترین مردان در تاریخ و جهان اسلام است. او همانند پدران پاک‌نهاد خود، حضرت ابراهیم (ع)، اسحاق (ع) و یعقوب (ع)، به مقام نبوت نایل شد و ادامه‌دهنده سلسله انبیا بود. «قصه یوسف» شاید از مفصل‌ترین و جذاب‌ترین گزارش‌های کتاب آسمانی درباره زندگی، پاکی، و رنج‌های یک پیامبر الهی باشد. حضرت یوسف (ع) چهره‌ای است درخشان که نماد فضیلت، اخلاق، و زیبایی روح و ظاهر به شمار می‌رود. زندگی او در عین سادگی، سرشار از شکوه، صبر، و ایمان است و در تمامی فراز و فرودهای آن، جلوه‌ای از لطف الهی دیده می‌شود. یوسف (ع) به عنوان مبلغی بزرگ و بنده‌ای مؤمن با توکلی استوار به خداوند، همواره مردم را به راه راست دعوت می‌کرد و در میان قوم خود به درست‌کرداری و ایمان استوار شناخته می‌شد. او نمونه کامل یک «دولتمرد ایده‌آل» بود و این ویژگی‌ها در سه حوزه از زندگی‌اش آشکار شد: نخست در دوران جوانی، زمانی که شبانی گله‌های پدر را بر عهده داشت؛ دوم هنگام مدیریت خانه پوتیفار، که با نظم، وفاداری و تدبیر خود تحسین همگان را برانگیخت؛ و سوم در لحظات آزمون خویشتنداری، به‌ویژه در برابر وسوسه همسر پوتیفار که نماد ایمان و تقوای او را آشکار ساخت. حضرت یوسف (ع) مردی پرهیزکار، خداترس و معتدل بود که روح بخشش و نیکوکاری در وجودش ریشه داشت. او الگویی از فضیلت، حکمت و تقوا در ادبیات دینی و اخلاق اسلامی است؛ انسانی که عفت و پاکدامنی‌اش بر پایه ایمان و اعتماد کامل به پروردگار استوار بود. همین ایمان راستین بود که در سخت‌ترین روزها، یاری و حمایت الهی را همراه او ساخت. «احمد بن محمد بن زید طوسی» در اثر ماندگار خود، «قصه یوسف»، به تفسیر و شرح یکی از زیباترین بخش‌های قرآن کریم، یعنی احسن‌القصص، پرداخته است؛ داستانی که جلوه‌ای از عشق، صبر، ایمان و پیروزی حقیقت بر وسوسه و رنج را به تصویر می‌کشد.