کتاب پارسای پارسی اثر محمدرضا ترکی، انتشارات علمی و فرهنگی

تردیدی نیست که سلمان فارسی (درگذشتهٔ سال ۳۵ یا ۳۶ هجری قمری) از مشهورترین صحابه و یاران پیامبر اسلام است. او نخستین نقطهٔ تلاقی میان فرهنگ ایران و اسلام و نخستین شخصیت برجسته‌ای به‌شمار می‌رود که این دو جهان فرهنگی بزرگ را به یکدیگر پیوند داد. «اسلام ایرانی» به معنای دقیق و درست آن، نتیجهٔ تلاش تاریخی و جهاد بزرگ سلمان و «قوم او» بود که به‌عنوان هویتی واحد و منسجم، در شکل‌گیری تمدن عظیم اسلامی نقشی تعیین‌کننده ایفا کرد. ما ایرانیان از دو جنبه وام‌دار سلمان فارسی هستیم؛ از یک سو به‌سبب پیوند با فرهنگ ایرانی، و از سوی دیگر به جهت مسلمان بودن و به‌ویژه تعلق به مذهب تشیع، که سلمان را می‌توان از پیشگامان و طلایه‌داران آن دانست. سلمان فارسی در عین حال از برجسته‌ترین جلوه‌های وحدت اسلامی نیز به‌شمار می‌آید، زیرا همهٔ فرق و مذاهب اسلامی، چه شیعه و چه سنی، به او با احترام می‌نگرند و وی را از اصحاب گران‌قدر رسول خدا (ص) می‌دانند. در این کتاب، زندگی و شخصیت سلمان فارسی چنان‌که در متون فارسی، چه در نثر و چه در نظم، و نیز در حوزهٔ اندیشه‌های مذاهب اسلامی و در گسترهٔ شگفت‌انگیز اسطوره‌ها انعکاس یافته است، روایت می‌شود.