کتاب جامعه‌شناسی دینداری اثر امیر نیک پی، انتشارات نگاه معاصر

با پیدایش نگرش‌های نوین به دین در سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۰ و وقوع انقلابی که با نام اسلام شناخته شد، بحث تازه‌ای دربارهٔ رابطه میان دین و تجدد در ایران شکل گرفت. پرسش اصلی این است که آیا شکل‌گیری و گسترش این نگرش‌ها در برابر روند تحولات اجتماعی قرار داشته یا برعکس، نتیجهٔ منطقی و طبیعی همین تحولات بوده است؟ برای پاسخ به این سؤال، ابتدا مفاهیم «ایدئولوژی»، «اتوپیا»، «دین» و «اسطوره» به‌صورت کوتاه بررسی می‌شود. سپس سه نوع دینداری ــ ابزاری، ایدئولوژیک و فقهی‌ـ‌سیاسی ــ مورد تحلیل قرار می‌گیرد. در نهایت نتیجه‌گیری پژوهش نشان می‌دهد که در جریان انقلاب ایران، پدیدهٔ ایدئولوژیک کردن دین نقشی تعیین‌کننده در روند سکولاریزه شدن جامعه ایفا کرده است.