کتاب مرگ تراژدی اثر جورج اشتاینر، ترجمه بهزاد قادری، انتشارات بیدگل

تراژدی یکی از کهن‌ترین ژانرهای ادبی و نمایشی است که ریشه در نمایش‌های یونان باستان دارد. این گونه هنری در طول قرن‌ها دستخوش تحول شده و مسیر پرفراز و نشیبی را طی کرده است، اما در قرن بیستم به تدریج با افول روبه‌رو می‌شود. درباره این‌که آیا تراژدی واقعاً از میان رفته یا هنوز در قالبی نو ادامه دارد، میان صاحب‌نظران و منتقدان اختلاف نظر وجود دارد. کتاب «مرگ تراژدی» اثر جورج اشتاینر، استاد ادبیات تطبیقی دانشگاه پرینستون، اثری تحلیلی و ژرف‌نگر است که به بررسی ریشه‌ها، جوهره و سیر تحول این ژانر مهم می‌پردازد. اشتاینر در این کتاب تلاش می‌کند دلایل زوال تراژدی در قرن بیستم را واکاوی کرده و دریابد چه عواملی موجب خاموشی تدریجی آن شده است. «مرگ تراژدی» نگاهی اندیشمندانه به تاریخ تکامل تراژدی دارد و معمای ماندگاری یا زوال آن را از جنبه‌های گوناگون بررسی می‌کند. نویسنده در کنار تحلیل آثار کلاسیک، بر دوران معاصر نیز تأکید می‌کند و حتی کوشش‌های ناموفق برخی شاعران، از جمله درایدن، را در احیای دوباره این ژانر مورد نقد قرار می‌دهد. روزنامه نیویورک تایمز درباره اهمیت این کتاب نوشته است که اگر تراژدی حقیقتاً مرده باشد، جامعه بشری با فقدانی فرهنگی و عمیق روبه‌رو شده است. این اثر منبعی ارزشمند برای آغاز گفت‌وگو و تأمل درباره سرنوشت تراژدی در ادبیات معاصر به‌شمار می‌رود و نشان می‌دهد که علاقه، بینش و روشن‌نگری هنوز در زبان و کلمه زنده است.