کتاب این است انسان اثر فردریش نیچه، ترجمه سعید فیروز آبادی، انتشارات جامی(مصدق)

کتاب «این است انسان»، اثری از فردریش نیچه، نخستین بار در سال ۱۹۰۸ منتشر شد. این اثر را می‌توان خودزندگی‌نامه‌ای متفاوت با دیگر نمونه‌های این ژانر دانست؛ زیرا نیچه در آن به‌صورت آگاهانه قواعد مرسوم خودزندگی‌نامه‌نویسی را دگرگون می‌کند و در پرتو دیدگاه‌های فلسفی خود، از مرزهای معمول فراتر می‌رود. در «این است انسان»، نیچه قهرمان یا نابغه‌ای را تصویر می‌کند که زندگی‌اش شرحی است بر تلاش‌های بی‌وقفه برای غلبه بر خویشتن و رسیدن به والاترین مرتبه‌ی خودشناسی. این کتاب تنها چند هفته پیش از وخامت یافتن وضعیت روانی نیچه نوشته شد و در حقیقت واپسین گفت‌وگوی او با دشمنان پرشمارش به‌شمار می‌رود؛ دشمنانی چون ریچارد واگنر، ملی‌گرایی آلمانی، «انسان‌های مدرن» به معنای عام، و از همه مهم‌تر، مسیحیت. اثر «این است انسان» نه‌تنها روایتی از زندگی شخصی نیچه است، بلکه بیانیه‌ای فلسفی درباره‌ی نگرش او به انسان، فرهنگ و ایمان نیز محسوب می‌شود.