کتاب علی بابا و چهل دزد اثر رزیتا قاسم لو، انتشارات آریا نوین

علی‌بابا جوانی بود که در شهری بزرگ، میان دل کویر، زندگی می‌کرد. او هر روز همراه شترش به صحرا می‌رفت تا خار و بوته جمع کند و سپس آن‌ها را به شهر بیاورد و بفروشد. روزی هنگام کار در صحرا، گروهی سوارکار توجهش را جلب کردند. آن‌ها تا نزدیکی صخره‌ای بزرگ پیش رفتند. سوار اصلی کلمه‌ای رازآلود را بر زبان آورد؛ ناگهان صخره به‌یک‌سو رفت و درِ غاری پدیدار شد. سواران همگی وارد غار شدند و پس از مدتی، با گفتن همان ورد، صخره دوباره بسته شد. علی‌بابا با دقت ماجرا را دنبال کرد و دریافت که این افراد همان چهل دزد بغداد‌اند که مردم از آن‌ها بسیار سخن می‌گویند. او پس از رفتن دزدها، با کنجکاوی به سوی صخره رفت و همان ورد را تکرار کرد. درِ غار باز شد و گنجینه‌ای از طلا، نقره و جواهرات درخشان در برابر چشمانش ظاهر گشت. علی‌بابا تنها به اندازه نیاز خود از آن‌ها برداشت و به شهر بازگشت. چندی بعد، دزدها به مخفیگاه‌شان برگشتند و با ناباوری دریافتند که بخشی از طلا و جواهرات ناپدید شده است. خشم بر چهره رئیس دزدها نشست. او تصمیم گرفت چند تن از افرادش را به شهر بفرستد تا آن شخص ناشناس را پیدا کنند و راز دزدیده شدن گنج را برملا سازند.