کتاب بیچارگان اثر فئودور داستایفسکی، ترجمه خشایار دیهیمی، انتشارات نشر نی

کتاب «بیچارگان» رمانی از فئودور داستایفسکی است که نخستین بار در سال ۱۸۴۶ منتشر شد. در زمان انتشار این اثر، داستایفسکی که از برجسته‌ترین نویسندگان ادبیات روسیه به شمار می‌آید، تنها بیست‌وچهار سال داشت. انتشار این رمان از همان ابتدا تحسین منتقدان و علاقه‌مندان ادبیات را برانگیخت و نام داستایفسکی را به عنوان نویسنده‌ای تازه‌نفس و توانمند بر سر زبان‌ها انداخت. این شاهکار ادبی، که ترکیبی از نقد اجتماعی و روانشناسی عمیق انسان است، در قالب مجموعه‌ای از نامه‌ها میان دو شخصیت اصلی شکل می‌گیرد؛ دو انسانی گرفتار در فقر و تنگدستی زاغه‌های سن‌پترزبورگ. ماکار، نویسنده‌ای فقیر و در عین حال شرافتمند است که برای بقا در شرایط دشوار زندگی تلاش می‌کند. در مقابل، باربارا زنی خیاط و زحمت‌کش است که دستمزدی ناچیز دریافت می‌کند و روزگارش به سختی می‌گذرد. میان این دو شخصیت رابطه‌ای عاشقانه و صادقانه شکل گرفته است، اما فقر و نابرابری اجتماعی مانع از آن می‌شود که بتوانند با یکدیگر ازدواج کنند. ماکار و باربارا با وجود تمام تنگناها در جست‌وجوی شأن و احترام انسانی‌اند، هرچند در رسیدن به این هدف چندان کامیاب نمی‌شوند. رمان «بیچارگان» تصویری ژرف و دردناک از جامعه روسیه و روان انسان ارائه می‌دهد و آغازگر مسیر پربار نویسندگی داستایفسکی محسوب می‌شود.