کتاب چگونه نگاه کنیم اثر جیمز الکینز، ترجمه نصرالله زنگویی، انتشارات سروش

چمن، آسمان شب، تمبر پستی، ترک‌های پیاده‌رو، شانه؛ این‌ها اشیای ساده و معمولی زندگی روزمره‌اند. اما وقتی واقعاً به آن‌ها نگاه می‌کنیم، چه می‌بینیم؟ در سنت کتاب پرفروش «راه‌های دیدن» نوشته‌ی جان برگر، این‌بار جیمز الکینز در کتاب «چگونه می‌توان از چشمان خود استفاده کرد» ما را دعوت می‌کند تا با دقتی خیره‌کننده، دنیای اطرافمان را از نو ببینیم؛ شاید حتی برای نخستین بار، دیدنی‌ها را واقعاً ببینیم. در این کتاب، جنبه‌هایی از زندگی که معمولاً نادیده گرفته می‌شوند یا دچار سوءتفاهم‌اند، با نگاهی تازه بررسی شده‌اند. الکینز نشان می‌دهد چگونه الگوی خطوط روی بال پروانه، هویت نهفته‌اش را رمزگذاری می‌کند؛ چگونه آسمانی بی‌ابر در لحظه‌ی غروب، طیفی دقیق و منظم از رنگ‌ها را پدید می‌آورد؛ و چگونه یک پل، ارتباط زنده‌ای میان جمعیت و چشم‌انداز پیرامونش برقرار می‌سازد. الکینز با چشمی تیزبین چون نقاشی چیره‌دست و ذهنی جست‌وجوگر مانند یک کارآگاه، به سراغ پدیده‌های پیچیده‌تری نیز می‌رود؛ از ماندالاها و جدول تناوبی عناصر گرفته تا ساختارهای سلسله‌مراتبی. او در جهانی از جزئیات ظریف، گنجینه‌ای از مشاهدات غیرعادی، معمولی و در عین‌حال شگفت‌انگیز را پیش روی خواننده می‌گشاید. کتاب «چگونه می‌توان از چشمان خود استفاده کرد» نه‌تنها شیوه‌ی دیدن ما را نسبت به طبیعت و پیرامون‌مان دگرگون می‌کند، بلکه افق‌های ذهنی ما را نیز گسترش می‌دهد؛ و درست در همین مسیر، قدمی تازه برای درک عمیق‌تر جهان برمی‌دارد.