کتاب تاریخ سیاسی زنان اثر تونی کلیف، ترجمه نیکزاد زنگنه، انتشارات افکار

این کتاب کلاسیک بیش از سی سال پیش برای نخستین بار منتشر شد. کتاب «تاریخ سیاسی زنان» مقدمه‌ خود را با این جمله روشن آغاز می‌کند: در طی بیش از صد سال، دو جنبش متفاوت، یعنی مارکسیسم و فمینیسم، در پی دستیابی به آزادی زنان بوده‌اند. هر دو جنبش خواهان از میان برداشتن جایگاه نابرابر و سرکوب‌شده زنان در جامعه امروزی و جایگزینی آن با برابری کامل و واقعی میان زن و مرد هستند. با این حال، هر یک ستم بر زنان را به شیوه‌ای متفاوت تبیین می‌کنند و راهبردهایی کاملاً متضاد را دنبال می‌نمایند. اما آیا این تفاوت بدین معناست که مارکسیست‌ها فمینیست نیستند؟ مشکل در این است که افراد گوناگون، واژه «فمینیست» را با معانی مختلف به کار می‌برند. اگر این واژه را به معنای فردی بدانیم که برای برابری زنان تلاش می‌کند، در آن صورت، مارکسیست‌ها نیز به‌طور طبیعی فمینیست محسوب می‌شوند. تونی کلیف، فعال برجسته تروتسکیست، در خانواده‌ای یهودی در فلسطین متولد شد. او در سال ۱۹۴۷ به بریتانیا مهاجرت کرد و در اواخر دهه ۱۹۵۰ نام مستعار «تونی کلیف» را برگزید. کلیف، سوسیالیستی انقلابی در سنت تروتسکیستی بود و کوشش داشت نظریه لنین درباره حزب را با شرایط روزگار خود سازگار و کارآمد کند. بیشتر نوشته‌های نظری او در جهت پاسخ‌گویی به نیازها و وظایف فوری حزب در آن دوران شکل گرفت.