کتاب مردی که تعطیلی نداشت اثر محسن مومنی، انتشارات شهید کاظمی

دکتر محمدحسین فرج‌نژاد، طلبه‌ای مجاهد و اندیشمندی خستگی‌ناپذیر، در شب عید قربان، ۲۹ تیر ۱۴۰۰، به همراه خانواده‌اش آسمانی شد. عشق به سربازی امام زمان(عج) از نوجوانی در وجودش شعله‌ور بود؛ تا جایی که تحصیل در مدرسه تیزهوشان یزد را رها کرد و راه حوزه علمیه قم را در پیش گرفت. از همان روزهای نخست طلبگی، علاوه بر دروس حوزوی، مباحث دشمن‌شناسی و رسانه را با جدیت دنبال می‌کرد و در مسیر روشنگری گام برمی‌داشت. او با برگزاری دوره‌ها و اردوهای دانش‌آموزی، طلبگی و دانشجویی، فعالیت‌های فرهنگی و آموزشی خود را از همان سال‌های آغازین حوزه آغاز کرد. دکتر فرج‌نژاد اهل قلم بود و همواره شاگردانش را نیز به نوشتن و پژوهش تشویق می‌کرد. فعالیت‌هایش محدود به قم یا یزد نبود؛ از سیستان و بلوچستان تا سوریه و یمن، دغدغه خدمت به محرومان، مستضعفان و جهان اسلام در دلش موج می‌زد. ساعت‌های طولانی مطالعه و تدریس در زمینه‌های یهودیت، صهیونیسم و رسانه، دید و تحلیل او را ژرف‌تر ساخته بود. تکیه‌کلامش به دوستانش این بود: «بچه‌ها بجنبید! وقت کمه، خیلی کار داریم.» او شب و روز نمی‌شناخت، خستگی در قاموسش نبود، و همواره بخش زیادی از وقت خود را صرف آموزش و تربیت شاگردانش می‌کرد. در یک جمله، دکتر محمدحسین فرج‌نژاد فرمانده خط مقدم جهاد فکری، فرهنگی و رسانه‌ای بود؛ مردی که عمر خود را وقف بیداری اسلامی و خدمت به آرمان‌های انقلاب کرد.