کتاب نمایش‌ها اثر اولیویه پی، ترجمه مینا رحیمی، انتشارات قطره

تئاتر، مکانی برای دیدار و مواجهه است؛ جایی سرشار از خطر، احتمال و کشف. این دیدار بی‌شک، دیداری میان گفته‌ها و شنیده‌هاست؛ جایی که «کلام» در آثار اولیویه پی، جایگاهی بی‌بدیل و تاثیرگذار دارد. در جهان نمایشی او، واژه‌ها نه‌تنها ابزار بیان، بلکه جان زنده‌ اثرند. در آثار اولیویه پی، بیش از هر چیز با تک‌گویی‌ها و گفت‌وگوهای بلند و تأمل‌برانگیز روبه‌رو می‌شویم. او در نمایش‌های خود، شخصیتی بی‌نام و نشان را به تصویر می‌کشد؛ فردی که از تبار استعمارگر خویش شرمگین است و خود را سزاوار کیفر می‌داند، کیفری که بی‌درنگ و با آگاهی کامل بر خویش تحمیل می‌کند. در این نمایشنامه، اولیویه پی با بهره‌گیری از عناصر اسطوره و نماد، و با زبانی فاخر، شاعرانه و اندیشمندانه، دغدغه‌های انسانی خود را بازگو می‌کند؛ دغدغه‌هایی درباره‌ی انسان‌های فراموش‌شده در تاریخ، درباره‌ی استثمارشدگان، مصلوبان توسعه و حتی کودکانی با دستان فرسوده در کارخانه‌های تایوان. او صدای کسانی است که دیده نمی‌شوند؛ آنانی که در خاموشیِ تاریخ محو شده‌اند. اولیویه پی آنان را می‌بیند، صدایشان را می‌شنود و در تئاتر خود بار دیگر به جهان گوشزد می‌کند که معنا، از دل همین صداهای خاموش زاده می‌شود.