کتاب محبت و آگوستین قدیس اثر هانا آرنت، ترجمه فرهنگ رجایی، انتشارات نشر کتاب پارسه

الهیات مسیحی، به‌ویژه در شاخه‌هایی که از سنت‌های مانوی و گنوسی تأثیر پذیرفته‌اند، تصویری از زیستن در جهانی ارائه می‌دهد که در نگاه آگوستین قدیس نسبت به عشق، می‌توان آن را چنین دریافت: عشقی که یا به معنای در مالکیت خود درآوردن دیگری است، یا عشقی که از میل به تملک رها شده و انسان و دیگری را تا مرزهای رهایی پیش می‌برد؛ کوپیدیتاس و کاریتاس. هانا آرنت در کتاب «عشق و آگوستین قدیس» با تکیه بر همین انگاره‌ی آگوستینی از عشق، تفسیری تازه و متفاوت ارائه می‌دهد؛ تفسیری که در آن می‌توان رد حضور اندیشه‌های هایدگر، یاسپرس و دیگر متفکران هم‌عصر را بازشناخت. آرنت در این اثر گام‌به‌گام با آگوستین همراه می‌شود و ضمن برجسته کردن زیبایی‌شناسی عشق و شیوه‌ی پسندیده‌ی عشق‌ورزیدن از دید او، با طرح پرسش‌های بنیادین، اندیشه‌ی آگوستین را به چالش می‌کشد و آن را از نو بازنگری می‌کند. «عشق و آگوستین قدیس» بر اهمیت جامعه‌ی انسانی، حفظ دوام، بقا و همبستگی اجتماعی تأکید دارد؛ امری که بدون احساس تعلق متقابل و میلِ پیوسته‌ی افراد جامعه به دوست داشتن و در پیوند بودن با یکدیگر، ناممکن می‌نماید.