کتاب دوشنبه‌هایی که تو را می‌دیدم اثر لئا ویازمسکی، ترجمه صدف محسنی، انتشارات نشر کتاب پارسه

با کلارا، او بار دیگر لذت زندگی و شادابی ۲۰ سالگی‌اش را بازمی‌یابد. با کلمنت، بخشش و عشق را می‌آموزد. کلارا، پیشخدمت جوانی ۲۷ ساله است که به پیرمردی دل می‌بازد؛ پیرمردی که او را شيفته خود می‌کند، بی‌آنکه کلارا چیزی از او بداند، جز این نکته که او هر دوشنبه همیشه بر سر همان میز می‌نشیند و غذای مورد علاقه‌اش، تره‌فرنگی، را سفارش می‌دهد. در این دیدارهای تکرارشدنی، پیرمرد نیز همراه کلارا دوباره لذت زندگی و شوق جوانی‌اش را کشف می‌کند. کتاب «دوشنبه‌هایی که تو را می‌بینم» اثر لئا ویازمسکی، یک عاشقانه‌ی تأثیرگذار و متفاوت است. صحنه‌ای که در آن کلارا با شجاعت دل به دریا می‌زند و گفت‌وگو را با پیرمرد ۸۰ ساله آغاز می‌کند، یکی از لحظات احساسی و فراموش‌نشدنی داستان است. نویسنده با دقتی تحسین‌برانگیز جزئیات حسی را تصویر می‌کند و همین ویژگی موجب می‌شود خواننده به‌سرعت در فضای داستان غرق شود و ارتباط عمیقی با شخصیت‌ها برقرار کند. لئا ویازمسکی در این رمان از یک عشق نامتعارف سخن می‌گوید؛ عشقی که در مرز میان تجربه و جوانی شکل می‌گیرد. او آگاهانه از کلیشه‌های عاشقانه و سانتی‌مانتال فاصله گرفته تا اثری خلق کند که در عین لطافت، عمیق و انسانی باشد. «دوشنبه‌هایی که تو را می‌بینم» داستانی است درباره‌ی پیوند دوباره دل‌ها، کشف معنا در لحظه‌های ساده و بازگشت به شور زندگی.