کتاب قنوت آخر اثر محمد محمودی نورآبادی، انتشارات جمکران

کتاب «قنوت آخر» روایتگر داستانی عاطفی و تأثیرگذار از رابطه میان پدر و پسری است که پیوندی خاص و عمیق میانشان برقرار است. در روزهایی که جنگ در اوج خود قرار دارد و شور و التهاب عجیبی سراسر کشور را فرا گرفته، عملیات کربلای چهار به دلیل خیانت ستون پنجم لو می‌رود و با آغاز عملیات کربلای پنج، نگرانی و اضطراب بر دل تمام خانواده‌هایی که عزیزانشان در جبهه حضور دارند، سایه می‌افکند. عباس و علیرضا نه‌تنها پدر و پسر، بلکه دو دوست و همراه صمیمی‌اند. علیرضا همواره یاور و تکیه‌گاه پدر بوده و اکنون جنگ میان آن دو فاصله انداخته است. با آن‌که علیرضا از نخستین روزهای نبرد در جبهه حضور دارد، پدر همچنان بی‌تاب دیدار اوست. رویاهای شبانه‌اش لحظه‌به‌لحظه بر این بی‌تابی می‌افزایند؛ بی‌تابی‌ای که چون خوره به جانش افتاده و آرامش را از او گرفته است. عباس تنها آرزو دارد حتی برای یک بار دیگر چهره زیبای پسرش را ببیند و او را در آغوش بگیرد. سرانجام عباس دل از شیراز می‌کند و راهی اهواز می‌شود. او از محل حضور پسرش آگاهی ندارد و ناگزیر است از مقرّی به مقرّ دیگر و از گردانی به گردان بعدی جست‌وجو کند تا شاید نشانی از دردانه‌اش بیابد. «قنوت آخر» روایت دلتنگی، صبوری و شیدایی پدران و مادرانی است که با تأسی از امام عاشقان، حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام، جگرگوشه‌های خود را به مسلخ عشق فرستادند و زینب‌وار راه استقامت و صبر را برگزیدند.