کتاب نظام اخلاقی عرفی اثر گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، ترجمه مهدی محمدی اصل، انتشارات نشر نی

«نظام اخلاق عرفی» نخستین دست‌نوشته و اثر برجای‌مانده از گئورگ ویلهلم فریدریش هگل، فیلسوف بزرگ آلمانی است. هگل در این اثر ارزشمند، یکی از اساسی‌ترین مفاهیم نظام فکری خود، یعنی تحقق ایده را به‌صورت نظام‌مند و دقیق مورد بررسی و تأمل قرار می‌دهد. در این نوشته مهم، هگل به تبیین صورت‌بندی اجتماعی و سیاسی اندیشه خویش می‌پردازد؛ موضوعی که بعدها در آثار پخته‌تر و کامل‌تری چون «پدیدارشناسی روح»، «دایره‌المعارف علوم فلسفی» و نیز در «عناصر فلسفه حق» با جزئیات بیشتر دنبال کرده است. هگل در «نظام اخلاق عرفی» با بهره‌گیری از مفاهیمی چون تفاوت، شناخت و دیگر مفاهیم بنیادین فلسفه خود، به تحلیل فرآیند شکل‌گیری جامعه و بستر تکوین اخلاق عرفی می‌پردازد. از دید او، فردی دانستن اخلاق به معنای نادیده‌گرفتن جنبه‌های جهانی، اجتماعی و سیاسی‌ای است که در پسِ هر عمل اخلاقی نهفته‌اند. این کتاب در فاصله‌ی سال‌های ۱۸۰۲ تا ۱۸۰۳ میلادی نگاشته شده و از درخشان‌ترین آثار آغازین هگل به شمار می‌آید؛ اثری که می‌توان آن را نقطه‌ی آغاز تکوین دستگاه فکری او در فلسفه اخلاق و سیاست دانست.