کتاب خسرو شیرین اثر خسرو باباخانی، انتشارات کتابستان معرفت

در نگاه نخست ممکن است چنین به نظر برسد که «خسرو باباخانی»، نویسنده‌ی رمان «خسرو شیرین»، موضوعی کلیشه‌ای و به‌زعم برخی، پیش‌پاافتاده یعنی عشق را برای اثر خود برگزیده است. با این‌همه، نگرش متفاوت و منحصربه‌فرد او نسبت به این مسئله، برخلاف این گمان اولیه است و به‌خوبی آن را برای خواننده رد می‌کند. رمان «خسرو شیرین» داستانی عاشقانه‌ی معمول با فراز و نشیب‌های تکراری این ژانر نیست. «خسرو باباخانی» با روایت عشق‌های خسرو، قالب‌ها و پیش‌فرض‌های رایج ادبیات عاشقانه را کنار می‌زند و به آن‌ها نگاهی تازه می‌افکند. کمدی پنهان در متن اثری است آموزنده که در ساختار خود، نوعی نوآوری ادبی به شمار می‌رود و بستری برای نمایش احساسات و فضاهای گوناگون فراهم می‌کند. روایت داستان از سال‌های منتهی به انقلاب آغاز می‌شود و دوران نوجوانی شخصیت اصلی را در بر می‌گیرد، سپس در سال‌های ابتدایی جنگ ادامه می‌یابد. بستر رویدادها شهر آبادان است؛ شهری که از سال‌های پس از جنگ جهانی دوم تاکنون، یکی از خاص‌ترین و متمایزترین مناطق شهری ایران به شمار می‌رود. «خسرو باباخانی» با نثری ساده و درعین‌حال پرتحرک، حس و نگاه قهرمان داستان به جهان پیرامون را بازتاب می‌دهد. سبک نگارش او گام‌به‌گام ارزش‌های فرمی گوناگونی را پیش روی خواننده می‌گذارد و از این طریق، ارتباطی زنده و پویا میان متن و مخاطب ایجاد می‌کند. کتاب «خسرو شیرین» نه‌تنها از جنبه‌ی محتوایی حامل نکات ارزشمند و معناهای درخور توجه است، بلکه در فرم و ساختار نیز خلاقیت چشمگیری دارد. پویایی و تحول شخصیت اصلی، همراه با دگرگونی‌های اجتماعی و فرهنگی، در اثر به‌خوبی ترسیم شده است. نویسنده با نگاهی فراتر از عشق زمینی، به بررسی موضوعات و وقایعی می‌پردازد که کمتر مورد توجه نویسندگان دیگر بوده‌اند.