کتاب به طعم فرهنگ اثر حجت الله ایوبی، انتشارات نشر ثالث

پیِر بوردیو نامی شناخته‌شده در سپهر علوم انسانی، به‌ویژه در عرصهٔ جامعه‌شناسی است. نظریهٔ میدان‌ها و ارائهٔ مفاهیم تازه و اثرگذاری همچون هبیتوس (خیم)، سرمایهٔ نمادین، خشونت نمادین، طبقه‌بندی، و بررسی رابطهٔ میان هبیتوس، سلیقه و سبک زندگی از دستاوردهای برجستهٔ او به‌شمار می‌آیند. بوردیو با تلاش برای ایجاد راهی میان دیدگاه عینی و ذهنی و عبور از دوگانه‌های فکری زمانه‌اش، جایگاه خود را به‌عنوان جامعه‌شناسی بزرگ و تأثیرگذار در روزگار معاصر تثبیت کرده است. نظریهٔ میدان و فضا را می‌توان قلب تپنده و محور اصلی اندیشهٔ عمومی بوردیو در جامعه‌شناسی دانست. یکی از ویژگی‌های ممتاز او، پیوند دادن نظریه با عمل و بیرون کشیدن ایده‌هایش از دل تحقیقات علمی و میدانی گسترده‌ای است که همراه با دیگر پژوهشگران انجام داده است. از این‌رو، نظریه‌های او ریشه در واقعیت‌های اجتماعی دارد و از جنس تجربه و تحلیل عینی است. اندیشه‌های جامعه‌شناسانهٔ بوردیو در ایران به‌خوبی شناخته شده‌اند، اما در این کتاب کوشیده شده است تا وجه کمتر دیده‌شده‌ای از او، یعنی بوردیوی جامعه‌شناس سیاسی، معرفی شود. انتشار کتاب «دربارهٔ دولت» ده سال پس از درگذشتش فرصتی فراهم کرده تا ابعاد تازه‌ای از رویکرد فکری او روشن شود. جامعه‌شناسی سیاسی بوردیو بی‌گمان رنگ و طعم فرهنگ دارد؛ چراکه او با مهارت توانست فرهنگ را نه صرفاً تأثیرپذیر از سیاست، بلکه متغیری مستقل و تعیین‌کننده در تحلیل پدیده‌های سیاسی به‌کار گیرد. بررسی نقش سرمایه‌های فرهنگی در درک رفتار سیاسی، جنبش‌های اجتماعی و سیاسی، و به‌ویژه دیدگاه بوردیو دربارهٔ طبقه‌بندی اجتماعی و سیاسی بر مبنای سبک زندگی و سلیقه، از نوآوری‌های مهم او در حوزهٔ جامعه‌شناسی سیاسی به‌شمار می‌آید. در این کتاب تلاش شده است تا نظریه‌های سیاسی بوردیو در چارچوب پارادایم فکری و نظریه‌پردازی کلان او تحلیل و تبیین شود.