کتاب رویای ایتالیایی اثر ولادیمیر لورچنکوف، ترجمه مهسا زمانی، انتشارات خوب

کتاب «رویای ایتالیایی» اثر «ولادیمیر لورچنکوف»، نویسنده مولداوی، در عین حال که اثری طنزآمیز و خنده‌دار است، جنبه‌ای عمیقاً تلخ و غم‌انگیز نیز دارد. این رمان، داستان گروهی از روستاییان فقیر را روایت می‌کند که در تلاش تراژدی–کمیک خود می‌کوشند به هر قیمتی از فقیرترین کشور اروپا، یعنی مولداوی، به ایتالیا مهاجرت کنند و کاری بیابند. «رویای ایتالیایی» تصویری چندلایه از اروپای جدید ارائه می‌دهد؛ قاره‌ای که در آن ائتلاف‌ها و هم‌پیمانی‌ها پیوسته دگرگون می‌شوند، اما خاطرات و ریشه‌های گذشته همچنان پابرجا هستند. لورچنکوف در این کتاب، حماقت‌ها و تناقض‌های انسانی را در مقیاسی خرد با ساختارهای سیاسی و باقی‌مانده‌های اتحاد جماهیر شوروی در شرق اروپا می‌آمیزد؛ همان سایه‌ای که هنوز بر سر مردمان این منطقه گسترده است. نویسنده در قالب پرسشی تلخ و گزنده، ذهن خواننده را درگیر می‌کند: زمانی که کشورهای سابق طرفدار شوروی یا روسیه مایل‌اند نیروی نظامی خود را به برادران غربی‌شان پیوند دهند، چه باید کرد؟ لورچنکوف، همچون طنزپردازان بزرگ تاریخ ادبیات، از ولتر و گوگول گرفته تا فونگوت، با بهره‌گیری از شیوه گروتسک، هم ما را می‌خنداند و هم به هراس می‌اندازد. داستان‌هایی از کشورهایی چون مولداوی، این سرزمین‌های فراموش‌شده اروپا، کمتر به دنیای انگلیسی‌زبان راه می‌یابند. مولداوی کشوری است که حدود ۲۵ درصد از جمعیتش در خارج از کشور کار می‌کنند، حواله‌های ارسالی آنان نزدیک به ۴۰ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد، سرانه مصرف الکل در آن از بالاترین میزان‌های جهان است و در عین حال، پایین‌ترین درآمد سرانه را در سراسر اروپا دارد. با این همه، همان‌گونه که لورچنکوف در «رویای ایتالیایی» نشان می‌دهد، مولداوی سرزمینی است که مردمش با وجود رنج و فقر، روحی سرسخت و تسلیم‌ناپذیر دارند؛ مردمانی که رؤیاهای خود را در برابر سختی‌ها از یاد نمی‌برند.