کتاب درباره زبان و تاریخ اثر والتر بنیامین، ترجمه مراد فرهادپور، انتشارات هرمس

والتر بندیکس شونفلیس بنجامین، نویسنده کتاب «درباره زبان و تاریخ»، فیلسوف، منتقد فرهنگی و مقاله‌نویس یهودی‌تبار آلمانی بود. بنیامین متفکری التقاطی به شمار می‌رفت که با ترکیب عناصر ایده‌آلیسم آلمانی، رمانتیسم، مارکسیسم غربی و عرفان یهودی، تأثیرات ماندگار و عمیقی بر نظریه‌های زیبایی‌شناسی، نقد ادبی و ماتریالیسم تاریخی برجای گذاشت. او ارتباط نزدیکی با مکتب فرانکفورت داشت و با اندیشمندانی چون برتولت برشت، نمایشنامه‌نویس برجسته آلمانی، و گرشوم شولم، پژوهشگر نامدار کابالا، دوستی و همکاری برقرار کرد. همچنین از طریق ازدواج نخست هانا آرنت ــ فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی آلمانی ــ با پسرعمویش گونتر آندرس، پیوند فکری و خانوادگی میان آن دو وجود داشت. از شناخته‌شده‌ترین آثار والتر بنیامین می‌توان به مقالات «اثر هنری در عصر بازتولید مکانیکی» (۱۹۳۵) و «تزهایی درباره فلسفه تاریخ» (۱۹۴۰) اشاره کرد. بخش مهمی از کار او به‌عنوان منتقد ادبی شامل مقالاتی درباره نویسندگان بزرگی همچون شارل بودلر، یوهان ولفگانگ گوته، فرانتس کافکا، کارل کراوس، نیکلای لسکوف، مارسل پروست و روبرت والسر، و نیز نظریه ترجمه بود. بنیامین در سال ۱۹۴۰، در سن چهل‌وهشت‌سالگی، در شهر پورت‌بو در مرز فرانسه و اسپانیا، زمانی که از دست ورماختِ متجاوز می‌گریخت، دست به خودکشی زد. هرچند در دوران زندگی‌اش چندان مورد تحسین عمومی قرار نگرفت، اما در دهه‌های پس از مرگ، جایگاه فکری و شهرت جهانی‌اش به‌سرعت گسترش یافت و اندیشه‌هایش تأثیری ماندگار بر فلسفه و نقد فرهنگی قرن بیستم بر جای گذاشت.