کتاب چنگ چمنزار اثر ترومن کاپوتی، ترجمه آرزو مقدس، انتشارات نیماژ

رمان «چنگ چمنزار» اثر ترومن کاپوتی، نخستین‌بار در یکم اکتبر سال ۱۹۵۱ منتشر شد. این داستان درباره‌ی پسرکی یتیم و دو بانوی سالخورده است که زندگی را از بالای درخت نظاره می‌کنند. آنان سرانجام گوشه‌نشینی موقت خود را کنار می‌گذارند تا با یکدیگر و اعضای جامعه ارتباطی دوباره برقرار کرده و کمبودهای زندگی را جبران کنند. کاپوتی، هنگامی که تمایلی به ادامه‌ی نخستین رمان ناتمام خود با عنوان «گذر تابستانی» نداشت، در ژوئن ۱۹۵۰ نوشتن «چنگ چمنزار» را آغاز کرد و در بیست‌وهفتم مه ۱۹۵۱ به پایان رساند. الهام اصلی این اثر از خاطرات کودکی او در مونروویلِ آلاباما سرچشمه می‌گیرد؛ به‌ویژه از خانه‌ای درختی که در دهه‌ی ۱۹۳۰ روی درختی گردو در حیاط پشتی خانه‌ی پسرعمویش جنی ساخته شده بود. خانه‌ی درختی یادشده با پلکانی مارپیچ قدیمی به بالا می‌رسید، سازه‌ای از چوب سرو داشت و سقف آن از ورق‌های حلبی پوشیده شده بود. فضای داخلی خانه با مبلمان حصیری تزئین شده و محل گذران ساعت‌های خوش کودکی کاپوتی با پسرعمویش سوک و دوستانش، از جمله هارپر لی، بود. کاپوتی نگارش نهایی این رمان را در دوران تعطیلاتش در تائورمینا، سیسیل، به پایان رساند. نسخه‌ی پایانی تنها چند روز پس از تکمیل، به ناشران ارسال شد، اما چاپ آن حدود چهار ماه به تأخیر افتاد. علت این تأخیر مخالفت ویراستاران، به‌ویژه باب لینسکوت، با پایان رمان بود. لینسکوت بر این باور بود که بخش پایانی ناتوان از جمع‌بندی داستان است و وقتی شخصیت‌ها در خانه‌ی درختی حضور دارند، کاپوتی «نمی‌داند با آنان چه کند». در پی این انتقاد، لینسکوت از کاپوتی خواست تا پایان رمان را بازنویسی کند. کاپوتی تغییراتی در پایان ایجاد کرد، اما متن را به طور کامل بازنویسی نکرد و سرانجام نسخه‌ی اصلاح‌شده‌ی رمان «چنگ چمنزار» منتشر شد؛ اثری الهام‌گرفته از حافظه‌ی کودکی و تخیل شاعرانه‌ی نویسنده‌اش.