کتاب تاریخچه هنر پرفورمنس اثر مجموعهٔ نویسندگان و گرگوری باتکوک، ترجمه علی صارمی، انتشارات جغد

پرفورمنس آرت یا به‌عبارتی «هنر اجرا»، یکی از شاخه‌های نوظهور و تأثیرگذار هنر معاصر است که از دهه‌ی شصت میلادی شکل گرفت و به‌تدریج گسترش یافت. این هنر ریشه در هنرهای تجسمی دارد، اما ارتباطی تنگاتنگ با هنرهای نمایشی نیز برقرار کرده است. در واقع، پرفورمنس آرت تلفیقی خلاق از موسیقی، تئاتر، هنرهای تجسمی، سینما، شعر، معماری و ادبیات است؛ حوزه‌ای میان‌رشته‌ای که مرزهای معمول هنر را درنوردیده است. هنر پرفورمنس در بستر یک اجرای زنده یا از طریق رسانه انجام می‌شود و می‌تواند برنامه‌ریزی‌شده یا بداهه باشد. این هنر هیچ محدودیتی در زمان و مکان نمی‌شناسد؛ ممکن است در هر نقطه‌ای از جهان اجرا شود و ساعت‌ها، روزها، ماه‌ها یا حتی سال‌ها ادامه یابد. در این نوع هنر، بدن هنرمند یکی از ابزارهای اصلی بیان هنری است. هنرمند، چه در حضور مخاطب و چه در غیاب او، ایده‌های خود را به شکلی آزاد و گاه کنترل‌نشده در قالب اجرا به نمایش می‌گذارد. کتاب «تاریخچه‌ی هنر پرفورمنس» مجموعه‌ای از مقالات درباره‌ی روند شکل‌گیری این شاخه، شیوه‌های گوناگون اجرا و ریشه‌های نظری و فکری آن است. پرفورمنس آرت هرگز تاریخچه‌ای مدون نداشته و همواره محل اختلاف نظر میان هنرمندان و نظریه‌پردازان بوده است. این کتاب با گردآوری دیدگاه‌های مختلف هنرمندان و صاحب‌نظران، کوشیده است جنبه‌های گوناگون هنر اجرا را بررسی کرده و دامنه‌ی گسترده و پیچیده‌ی آن را با نگاهی تحلیلی و منسجم واکاوی کند.