کتاب فن جمیل اثر مهدی مکی نژاد، انتشارات فرهنگستان هنر

استاد علی‌محمد اصفهانی از هنرمندان برجسته دورۀ قاجار بود که در زمینه‌های کاشی‌سازی، نقاشی و معماری مهارت و تبحر ویژه‌ای داشت. او در سال ۱۳۰۱ هـ.ق از زادگاه خود، اصفهان، به تهران مهاجرت کرد و در دارالخلافه به تأسیس کارخانه‌ای هنری پرداخت. این هنرمند خلاق به‌مدت ده سال به‌صورت پیوسته در عرصه‌های مختلف هنر فعالیت داشت و آثار او چه در ایران و چه در خارج از کشور شناخته شده و ارزشمند است؛ به‌گونه‌ای که نمونه‌هایی از آثارش در بیشتر موزه‌های معتبر جهان نگهداری می‌شود. استاد علی‌محمد اصفهانی نقش مهمی در احیای هنر اصیل و نفیس کاشیکاری ایران ایفا کرد. حضور او در پایتخت سرچشمهٔ جنبشی تازه در نقاشی بر روی بوم‌های کاشی شد و راهی نو در این هنر گشود. از برجسته‌ترین آثار مکتوب او، رساله‌ای است دربارۀ فن کاشی‌کاری که در سال ۱۳۰۵ هـ.ق نگاشته شد و نشان‌دهندۀ عمق دانش فنی و ذوق هنری اوست. با وجود این، اطلاعات چندانی از زندگی شخصی استاد علی‌محمد اصفهانی در دست نیست و بخش زیادی از روزگار او در ابهام مانده است. کتاب حاضر نخستین اثری است که به‌طور مستقل به معرفی زندگی و آثار این هنرمند بزرگ کاشی‌ساز ایرانی می‌پردازد و تلاشی است برای بازشناسی یکی از چهره‌های تأثیرگذار تاریخ هنر ایران در دوران قاجار.