کتاب وارث پیامبر اثر حسن عباس، ترجمه محمد کیوانفر، انتشارات هرمس

ای مالک، مردم تحت حکومت تو دو دسته‌اند: یا برادران ایمانی تو هستند، یا در انسانیت با تو برابرند. آنان گاه دچار خطا می‌شوند و ممکن است عیوبی از روی عمد یا سهو از ایشان سر زند. بنابراین، قوه‌ قضائیه باید همواره در جایگاهی مستقل و فراتر از هرگونه فشار یا نفوذ اجرایی قرار گیرد. بی‌عدالتی و ترک انصاف، سرآغاز ظلم و ستم است. از این‌رو، رهبر دولت باید اطمینان یابد که نظام قضایی کشور در اجرای عدالت، کاملاً بی‌طرف و منصف عمل می‌کند. هیچ‌یک از بستگان و دوستانِ صاحبان قدرت و مقام نباید مصونیت ناعادلانه داشته باشند یا در صورت ارتکاب جرم، از پیگرد قانونی بگریزند. قانون باید برای همه یکسان باشد تا اعتماد عمومی به عدالت از میان نرود. در رسیدگی به وضعیت مردم فقیر، نهایت دقت و مراقبت را به خرج ده. با آنان از سرِ تکبر و غرور رفتار مکن، زیرا تو در برابر زندگی کسانی مسئول هستی که به تو دسترسی ندارند و در رنج و تنگدستی به‌سر می‌برند؛ خواه به‌دلیل فقر، خواه به‌علت بیماری. وظیفه‌ تو آن است که مایه‌ آسایش، محبت و احترام آنان باشی. به یاد داشته باش که ویرانی سرزمین، از فقر مردم آن آغاز می‌شود. زمانی که میل به گردآوری ثروت در دلِ حاکمان ریشه می‌دواند و درآمدهای به‌دست‌آمده از مالیات به هدفی در خود بدل می‌شود، فقر و نارضایتی گسترش می‌یابد. پس باید بیش از جمع‌آوری مالیات، به باروری زمین و رونق اقتصادی توجه شود، زیرا توان واقعی یک کشور و عدالت مالیاتیِ آن بر پایه‌ حاصل‌خیزی زمین و شکوفایی تجارت بنا نهاده می‌شود.