کتاب خاطرات ماندگار و چیزهای فراموش‌شده اثر کیوکو ناکاجیما، ترجمه ندا امیدی، انتشارات دانش آفرین

«اگر بخواهیم آنچه را که زمان از دست داده است دریابیم، هیچ راهی جز پرورش تخیل وجود ندارد... تخیل باید با ضربات ظریف، نه گسترده، به کار گرفته شود.» کیوکو ناکاجیما، نویسنده ژاپنی و برنده جوایز ادبی، در داستان ماندگار خود با عنوان «چیزهایی که به یاد می‌آیند و چیزهایی که فراموش شده‌اند»، لایه‌های پنهان و ویران‌شده‌ی زمان جنگ را، که درست زیر سطح فرهنگ مدرن توکیو نهفته است، با نثری خیال‌انگیز و دقیق نمایان می‌سازد؛ گویی با فشردن کلیدی، تاریکی فراموش‌شده‌ی گذشته ناگهان روشن می‌شود. در مجموعه‌ای از ده داستان تحسین‌شده با حال‌وهوایی شبح‌گونه و ژاپنی، ناکاجیما مردان و زنانی را به تصویر می‌کشد که گرفتار نوعی فراموشی فرهنگی‌اند و از میزان تسخیرشدگی‌شان بی‌خبر مانده‌اند. او در این روایت‌ها به‌نرمی از خاطرات تکه‌تکه‌شده جنگ و اشغال، سنت‌هایی که به تدریج محو گشته‌اند، و ساختمان‌هایی که در طوفان‌های آتش و زیر بولدوزرهای مدرنیته نابود شده‌اند سخن می‌گوید؛ ارواح گذشته، خاموش اما پابرجا، همچنان در پسِ این ویرانی‌ها حضور دارند و یادآور گذشته‌ای نزدیک‌اند که هنوز از ذهن شهر پاک نشده است.