کتاب تنهایی استراتژیک ایران اثر محی الدین مصباحی، ترجمه علی نعمت پور، انتشارات پیله
از مخمصهی ژئوپولتیک تا بحران هستهای
کتاب تنهایی استراتژیک ایران اثر محی الدین مصباحی، ترجمه علی نعمت پور، انتشارات پیله
از مخمصهی ژئوپولتیک تا بحران هستهای
ناشر : پیله
ضمانت بازگشت کالا - خرید آسان
رقعیقطع
شومیزنوع جلد
1404سال انتشار شمسی
کتاب «تنهایی استراتژیک ایران: از مخمصه ژئوپلتیک تا بحران هستهای» نوشتهی محیالدین مصباحی، اثری عمیق، پژوهشمحور و تأملبرانگیز است که با نگاهی موشکافانه به تاریخ، جغرافیا و سیاست منطقهای ایران، به تحلیل یکی از پایدارترین و ریشهدارترین معضلات امنیتی و استراتژیک کشور میپردازد؛ مسئلهای که نویسنده آن را «تنهایی تاریخی ایران در نظام بینالملل» مینامد.
مصباحی در این اثر، مفهوم کلیدی «تنهایی استراتژیک» را بهعنوان چارچوبی برای فهم سیاست منطقهای و امنیت ملی ایران معرفی میکند. به باور او، موقعیت جغرافیایی خاص ایران سبب شده است این کشور در طول تاریخ در معرض تهدیدهای مداوم و ساختاری قرار گیرد. مجاورت با قدرتهای بزرگ تاریخی مانند روم، بیزانس، عثمانی، روسیه تزاری، بریتانیا و در دوران معاصر آمریکا و شوروی، همراه با نبود مرزهای طبیعی دفاعی، ایران را به سرزمینی آسیبپذیر و ناامن بدل کرده است.
این شرایط سبب شده که ایران نهتنها بارها هدف تاختوتاز قدرتهای خارجی قرار گیرد، بلکه ناگزیر باشد برای حفظ امنیت ملی خود، همواره ورای مرزهای جغرافیاییاش بیندیشد و عمل کند. مصباحی با نگاهی تاریخی و تحلیلی نشان میدهد که ایران در بیش از سه هزار سال گذشته بارها دچار حمله، اشغال و جنگ شده است؛ اما برخلاف بسیاری از تمدنهای کهن، هر بار از دل ویرانی و انهدام، دوباره سر برآورده و حیات فرهنگی و سیاسی خود را از نو ساخته است.
به باور نویسنده، این تداوم و بقا نه ناشی از اتفاق یا بخت یار بوده، بلکه حاصل نهادینه شدن نوعی «ذهنیت محاصرهشدگی» در فرهنگ و سیاست ایرانی است؛ ذهنیتی که بر اساس آن، امنیت داخلی تنها با بازدارندگی در برابر تهدیدهای بیرونی معنا مییابد.
افزون بر رویکرد تاریخی، مصباحی به ابعاد فرهنگی و هویتی ایران نیز میپردازد و آنها را در شکلگیری این تنهایی مؤثر میداند. ایران تنها کشور پارسیزبان منطقه و در عین حال تنها کشور شیعه در فضایی عمدتاً سنیمحور و عربـترکزبان است. چنین تمایزات هویتی، به انزوای نسبی ایران در مناسبات سیاسی منطقه و بروز تنشهای پایدار در روابط خارجی انجامیده و در نهایت، سیاست خارجی جمهوری اسلامی را به سوی «خوداتکایی»، استقلالطلبی و میل به اثرگذاری مستقیم بر معادلات منطقهای سوق داده است.
مصباحی این تحلیل را با نمونههایی تاریخی چون جنگ ایران و عراق، محاصرههای نظامی دوران پهلوی و فشارهای تحریمی و سیاسی پس از انقلاب ۱۳۵۷ مستند میسازد. او نشان میدهد که ایران در بزنگاههای سرنوشتساز تاریخ خود، اغلب بدون تکیهگاه بینالمللی عمل کرده است؛ بهویژه در دوران پس از انقلاب، که بحران گروگانگیری و جنگ تحمیلی، جلوهای آشکار از اوج «تنهایی استراتژیک ایران» را به نمایش گذاشت. جنگی که در آن ایران در برابر ارتشی ایستاد که همزمان از حمایت دو ابرقدرت جهانی بهرهمند بود.
با این همه، مصباحی کتاب خود را تنها روایتی از گذشتهای پرتنش نمیداند؛ او «تنهایی استراتژیک ایران» را چارچوبی نظری برای درک رفتار کنونی جمهوری اسلامی در عرصه سیاست خارجی میشمارد. این اثر خواننده را با پرسشی بنیادین روبهرو میکند: کشوری با چنین تاریخ پرفرازونشیب و تجربهای عمیق از انزوا، چگونه میتواند در جهانی پرآشوب، بیثبات و فاقد اتحادهای پایدار، امنیت خود را بازتعریف کند؟
نویسنده با اتکا به دادههای تاریخی، جغرافیایی و سیاسی، تحلیلی جامع و ساختاری ارائه میدهد که هم برای پژوهشگران و تحلیلگران روابط بینالملل قابل استفاده است و هم برای خوانندهای که میخواهد جایگاه کنونی ایران را در نظام بینالملل معاصر بهتر درک کند.
کتاب «تنهایی استراتژیک ایران: از مخمصه ژئوپلتیک تا بحران هستهای» نوشتهی محیالدین مصباحی، اثری عمیق، پژوهشمحور و تأملبرانگیز است که با نگاهی موشکافانه به تاریخ، جغرافیا و سیاست منطقهای ایران، به تحلیل یکی از پایدارترین و ریشهدارترین معضلات امنیتی و استراتژیک کشور میپردازد؛ مسئلهای که نویسنده آن را «تنهایی تاریخی ایران در نظام بینالملل» مینامد.
مصباحی در این اثر، مفهوم کلیدی «تنهایی استراتژیک» را بهعنوان چارچوبی برای فهم سیاست منطقهای و امنیت ملی ایران معرفی میکند. به باور او، موقعیت جغرافیایی خاص ایران سبب شده است این کشور در طول تاریخ در معرض تهدیدهای مداوم و ساختاری قرار گیرد. مجاورت با قدرتهای بزرگ تاریخی مانند روم، بیزانس، عثمانی، روسیه تزاری، بریتانیا و در دوران معاصر آمریکا و شوروی، همراه با نبود مرزهای طبیعی دفاعی، ایران را به سرزمینی آسیبپذیر و ناامن بدل کرده است.
این شرایط سبب شده که ایران نهتنها بارها هدف تاختوتاز قدرتهای خارجی قرار گیرد، بلکه ناگزیر باشد برای حفظ امنیت ملی خود، همواره ورای مرزهای جغرافیاییاش بیندیشد و عمل کند. مصباحی با نگاهی تاریخی و تحلیلی نشان میدهد که ایران در بیش از سه هزار سال گذشته بارها دچار حمله، اشغال و جنگ شده است؛ اما برخلاف بسیاری از تمدنهای کهن، هر بار از دل ویرانی و انهدام، دوباره سر برآورده و حیات فرهنگی و سیاسی خود را از نو ساخته است.
به باور نویسنده، این تداوم و بقا نه ناشی از اتفاق یا بخت یار بوده، بلکه حاصل نهادینه شدن نوعی «ذهنیت محاصرهشدگی» در فرهنگ و سیاست ایرانی است؛ ذهنیتی که بر اساس آن، امنیت داخلی تنها با بازدارندگی در برابر تهدیدهای بیرونی معنا مییابد.
افزون بر رویکرد تاریخی، مصباحی به ابعاد فرهنگی و هویتی ایران نیز میپردازد و آنها را در شکلگیری این تنهایی مؤثر میداند. ایران تنها کشور پارسیزبان منطقه و در عین حال تنها کشور شیعه در فضایی عمدتاً سنیمحور و عربـترکزبان است. چنین تمایزات هویتی، به انزوای نسبی ایران در مناسبات سیاسی منطقه و بروز تنشهای پایدار در روابط خارجی انجامیده و در نهایت، سیاست خارجی جمهوری اسلامی را به سوی «خوداتکایی»، استقلالطلبی و میل به اثرگذاری مستقیم بر معادلات منطقهای سوق داده است.
مصباحی این تحلیل را با نمونههایی تاریخی چون جنگ ایران و عراق، محاصرههای نظامی دوران پهلوی و فشارهای تحریمی و سیاسی پس از انقلاب ۱۳۵۷ مستند میسازد. او نشان میدهد که ایران در بزنگاههای سرنوشتساز تاریخ خود، اغلب بدون تکیهگاه بینالمللی عمل کرده است؛ بهویژه در دوران پس از انقلاب، که بحران گروگانگیری و جنگ تحمیلی، جلوهای آشکار از اوج «تنهایی استراتژیک ایران» را به نمایش گذاشت. جنگی که در آن ایران در برابر ارتشی ایستاد که همزمان از حمایت دو ابرقدرت جهانی بهرهمند بود.
با این همه، مصباحی کتاب خود را تنها روایتی از گذشتهای پرتنش نمیداند؛ او «تنهایی استراتژیک ایران» را چارچوبی نظری برای درک رفتار کنونی جمهوری اسلامی در عرصه سیاست خارجی میشمارد. این اثر خواننده را با پرسشی بنیادین روبهرو میکند: کشوری با چنین تاریخ پرفرازونشیب و تجربهای عمیق از انزوا، چگونه میتواند در جهانی پرآشوب، بیثبات و فاقد اتحادهای پایدار، امنیت خود را بازتعریف کند؟
نویسنده با اتکا به دادههای تاریخی، جغرافیایی و سیاسی، تحلیلی جامع و ساختاری ارائه میدهد که هم برای پژوهشگران و تحلیلگران روابط بینالملل قابل استفاده است و هم برای خوانندهای که میخواهد جایگاه کنونی ایران را در نظام بینالملل معاصر بهتر درک کند.
دستههای مرتبط
کتابتاریختاریخ ایرانعلوم انسانیعلوم سیاسی و روابط بینالمللتاریختاریخ ایرانعلوم انسانیعلوم سیاسی و روابط بینالمللتاریخ ایرانعلوم سیاسی و روابط بینالملل
تضمین کیفیت
محصول اصلی
پرداخت امن
ارسال سریع
پدیدآورندگان
کتاب تنهایی استراتژیک ایران اثر محی الدین مصباحی، ترجمه علی نعمت پور، انتشارات پیله
از مخمصهی ژئوپولتیک تا بحران هستهای