کتاب پرنده من اثر فریبا وفی، انتشارات مرکز

در این داستان تأثیرگذار درباره زندگی، عشق، و خواسته‌های ازدواج و مادری، فریبا وفی تصویری ژرف از تلاش‌ها و مبارزات یک زن برای سازگاری با پیچیدگی‌های زندگی در ایران مدرن به خواننده ارائه می‌دهد. راوی، زنی خانه‌دار و مادری جوان است که در یکی از محله‌های پایین‌دست تهران زندگی می‌کند و ذهنش درگیر میل همسرش، امیر، به مهاجرت به کاناداست. پس از آن‌که امیر سرانجام ایران را ترک می‌کند، زن جوان ناچار می‌شود فرزندانش را به‌تنهایی بزرگ کند و در عین حال از مادر بیمار خود نیز مراقبت نماید. سبک مینیمالیستی و درخشان فریبا وفی، بازتابی از انعطاف‌پذیری و در عین حال انفعال راوی است. فصل‌های کوتاه و نثر موجز و فشرده، ساختاری ایده‌آل برای نمایش احساسات فروخورده و ناگفته شخصیت‌های داستان فراهم می‌آورد. راوی در خلال روایت، به خاطرات کودکی خود بازمی‌گردد؛ زمانی که پدرش در زیرزمین خانه درگذشت و مادرش درخواست کمک او را نادیده گرفت. این حادثه، به عقده‌ای عمیق در ذهن راوی تبدیل شده و او باور دارد که آن زمان از مسئولیت خود گریخته و نتوانسته با واکنشی قاطع در برابر مادرش بایستد. اکنون، به‌عنوان مادری تنها و سرپرست خانواده، باید با احساس گناه فلج‌کننده خود کنار بیاید و در عین وابستگی‌های عاطفی، استقلالش را حفظ کند. هدف رمان «پرنده من» تنها روایت صدای زن یا ثبت زندگی روزمره زنان خانه‌دار نیست، بلکه به تصویر کشیدن حضور تناقضات اجتماعی و فرهنگی ایران در بطن زندگی زنانه و در فضای بسته و درونی خانه است. «پرندهٔ من» نخستین رمان فریبا وفی محسوب می‌شود که در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. این اثر موفق به دریافت جایزه بهترین رمان سال ۱۳۸۱، جایزه سومین دوره هوشنگ گلشیری و جایزه دومین دوره ادبی یلدا شده و همچنین از سوی بنیاد جایزه ادبی مهرگان و جایزه ادبی اصفهان مورد تقدیر قرار گرفته است. ترجمه آلمانی این کتاب با عنوان Kellervogel (پرنده زیرزمین) نیز در آلمان منتشر شده است.