کتاب تاریخ خنده‌دار چیزمیزهای شخصی اثر علی اکبر زین العابدین، انتشارات پرتقال

در جلد دوم از مجموعه‌ی «با مخ توی تاریخ»، ما به سفری خواندنی در دل تاریخ وسایل شخصی می‌رویم؛ جایی که می‌فهمیم مدادپاک‌کن‌ها در آغاز اصلاً از خمیر نان ساخته می‌شدند و گاهی تشخیص این‌که مکان موردنظر نانوایی است یا کارخانه‌ی مدادپاک‌کن، کار آسانی نبود! در بخشی دیگر از کتاب، می‌خوانیم که روزی طراحی کفش‌هایی با جلویی شبیه حلزون مد می‌شود، تا جایی که انگار هر لحظه ممکن بود حلزونی تصمیم بگیرد با یک کفش مردانه دوست شود! همچنین، به‌جای خودکارها و خودنویس‌های شیک و رنگارنگ امروزی، مردم باستان برای ثبت نوشته‌های خود روی تخته‌های گِلی، به‌جای نوشتن، با میخ و سیخ سوراخ‌هایی ایجاد می‌کردند. آدم‌های گذشته با همان اختراعات عجیب و ساده‌شان خوش بودند، اما حالا که ما این کتاب را می‌خوانیم، تازه می‌فهمیم زندگی در آن روزگار چه سختی‌هایی داشته است. واقعاً چطور ممکن بود عینک‌های بدون دسته از روی دماغشان پایین نیفتد؟