کتاب کاروان امید: سرگذشت تری فاکس اثر لسلی اسکرای وینر، ترجمه محمدابراهیم محجوب، انتشارات گمان

ما همه شیفته‌ی سادگی رویای تری شده بودیم؛ رویای جوانی که از یک سو آن‌قدر معصوم بود که باور داشت می‌تواند دنیای بهتری بسازد و از سوی دیگر آن‌قدر خردمند که نهضت خود را آرام و پیوسته پیش ببرد. ما از تری قهرمان ساختیم، زیرا او آن‌چه را که لازمه‌ی قهرمانی است انجام داد: با حضورش دنیای ما را بهتر کرد. تری را قهرمان دانستیم، چون از میان مردم عادی برخاسته بود و هر یک از ما بخشی از وجود خودمان را در او می‌دیدیم. **تری فاکس؛ قهرمانی برخاسته از میان مردم** تری فاکس جوانی معمولی در کانادا بود؛ با زندگی‌ای شبیه بسیاری از هم‌سن‌وسال‌هایش. او درس می‌خواند، ورزش می‌کرد و از تفریحات جوانی لذت می‌برد. اما یک اتفاق همه‌چیز را برایش دگرگون کرد. در نوزده‌سالگی پزشکان تشخیص دادند که او به سرطان پیشرفته‌ی استخوان مبتلاست و در نتیجه، یک پای خود را از دست داد. همین نقطه‌ی دشوار، لحظه‌ای شد که انتخاب‌های او می‌توانست از یک انسان عادی، قهرمانی جاودانه بسازد. **از رنج بیماری تا آغاز ماراتون امید** تری فاکس پس از آن‌که بر اندوه و افسردگی ناشی از بیماری خود غلبه کرد، تصمیم گرفت دست به کاری بزرگ بزند. او که در دوران بستری‌بودن، رنج بیماران سرطانی را از نزدیک دیده بود، عزمش را جزم کرد تا برای مبارزه با این بیماری نقشی ایفا کند. همین تصمیم، آغازگر حرکتی شد که بعدها به «ماراتون امید» شهرت یافت. فاکس تصمیم گرفت از شرق تا غرب خاک وسیع کانادا بدود و با این کار برای تحقیقات مربوط به مبارزه با سرطان کمک مالی جمع‌آوری کند. تصمیمی که برای هر دونده‌ی حرفه‌ای هدفی بلندپروازانه و حتی غیرممکن به نظر می‌رسید، چه رسد به کسی که تنها یک پا داشت. **کاروان امید؛ روایت اراده و پیروزی انسان** تری فاکس شش ماه پی‌درپی، هر روز حدود ۴۰ کیلومتر، معادل یک ماراتون کامل، دوید. او با وجود درد، خستگی و تمام دشواری‌ها ایستاد و تا واپسین لحظه تسلیم نشد. «کاروان امید» داستان نبرد تری فاکس با یأس و ناامیدی است؛ روایتی الهام‌بخش از پیروزی اراده‌ی انسانی و نیرویی که می‌تواند حتی در سخت‌ترین شرایط، جهان را تغییر دهد.