کتاب تا بهار صبر کن، باندینی اثر جان فانته، ترجمه محمدرضا شکاری، انتشارات افق

درباره سرنوشت «جان فانته» و دلایل مهجور ماندن او بسیار خوانده و شنیده‌ایم. بسیاری از دوست‌داران ادبیات، تنها همین را کافی می‌دانند که «چارلز بوکوفسکی» او را خدای خود خوانده است؛ اما تمجید بوکوفسکی تنها دلیل برجسته شدن نام فانته نیست. جان فانته، نویسنده‌ای بداقبال و خاص، در دوران زندگی‌اش چندان قدر ندید و هرگز طعم واقعی موفقیت و رفاه را نچشید. بااین‌حال، در نزدیک به چهل سال گذشته و پس از مرگش، آثار او بی‌وقفه تجدید چاپ شده و نوشته‌های منتشرنشده‌اش نیز یکی‌یکی روانه چاپخانه شده‌اند. کتاب «تا بهار صبر کن، باندینی» یکی از چهار رمان شاخص فانته است که محور آن زندگی شخصیتی به نام «آرتورو باندینی» است؛ همان کاراکتری که در رمان‌های «از غبار بپرس»، «رویاهایی از بانکر هیل» و «جاده لس‌آنجلس» نیز حضور دارد. این آثار تصویری کامل و ملموس از زندگی آمریکایی در فاصله دهه‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۰ ارائه می‌دهند و در کنار این ویژگی واقع‌گرایانه، طنز تند، بی‌پروا و صادقانه فانته نیز در آن‌ها به‌وضوح دیده می‌شود. همین ویژگی‌ها باعث شده‌اند نویسندگان آمریکایی بسیاری خود را وام‌دار قلم او بدانند. فانته با اعتمادبه‌نفس و جسارتی کم‌نظیر خود را بهترین نویسنده آمریکایی دورانش می‌دانست و باور داشت آثارش تا ابد ماندگار خواهند ماند. نمونه بارز این باور، رمان «تا بهار صبر کن، باندینی» است؛ آغازگر ماجراهای آرتورویی که گویی هنوز هم، در سایه حیات جاودانش در کتاب‌های فانته، در خیابان‌ها و گذرهای لس‌آنجلس سرگردان و زنده است.