کتاب جوانی‌ها اثر بیژن الهی، انتشارات بیدگل

بیژن الهی شیرازی، شاعر، مترجم، محقق و نقاش برجسته ایرانی، از چهره‌های شاخص ادبیات معاصر بود. او از ابتدای دهه‌ی ۱۳۴۰ وارد جریان‌های شعری آن دوره شد و خیلی زود توانست با نوآوری در زبان و ساختار شعر، به عنوان شاعری مدرنیست و نوپرداز شناخته شود. الهی را سردمدار جریان شعری موسوم به «شعر دیگر» می‌دانند؛ جریانی که تأثیر عمیقی بر شکل‌گیری «شعر حجم» گذاشت و در روند تحول شعر معاصر فارسی نقشی تعیین‌کننده داشت. بیژن الهی در ۱۰ آذر ۱۳۸۹ در تهران درگذشت و پیکرش در مرزن‌آباد مازندران به خاک سپرده شد. او در طول زندگی ادبی خود حساسیتی وسواس‌گونه نسبت به انتشار آثارش داشت و همین سخت‌گیری سبب شد که بسیاری از اشعارش پس از مرگ منتشر شوند. از مهم‌ترین این آثار، مجموعه‌ی **«جوانی‌ها»** است؛ مجموعه‌ای از اشعار او که بین سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۱ سروده شد و شامل ده دفتر شعر است. خود الهی این دفترها را «شعرهای جوانم» نامیده بود. در مجموعه‌ی «جوانی‌ها»، برخی اشعار به شخصیت‌های فرهنگی و هنری، از جمله نویسندگان و کارگردانانی چون مسعود کیمیایی تقدیم شده‌اند. این اشعار هم از نظر مضمون حاوی اشارات سیاسی‌اند و هم از جنبه‌ی ساختاری سرشار از بازی‌های زبانی و فرمی؛ عناصری که از ویژگی‌های بارز شعر بیژن الهی به شمار می‌روند. الهی با بهره‌گیری متفاوت از صنایع ادبی و تکیه بر آشنایی‌زدایی و فرم‌گرایی، سبکی یگانه در شعر فارسی معاصر پدید آورد. ترکیب بدیع تعابیر او، زبان تازه و تصاویر چشمگیر، اشعارش را به آثاری سنگین، اما دلنشین و پرکشش بدل ساخته است؛ آثاری که همچنان در حافظه‌ی ادبیات معاصر ایران جایگاهی ویژه دارند.