کتاب شاهزاده خانم کوچولو اثر فرنسیس هاجسن برنت، ترجمه آرزو احمی، انتشارات افق

فرانسیس هاجسن برنت در داستان معروف خود «سارا کرو» زندگی دختری کوچک را روایت می‌کند که خود را با تمام ظرافت‌های دوران سلطنتی متصور می‌شود. کاپیتان ریچارد کرو، بیوه‌ای ثروتمند و افسر ارتش انگلیس، دختر خردسال خود سارا را در هند بزرگ کرده است. چون آب‌و‌هوای گرم و طاقت‌فرسای هند برای کودکان مناسب نیست، خانواده‌های انگلیسی ساکن این سرزمین معمولاً فرزندان خود را به مدارس شبانه‌روزی در انگلستان می‌فرستند. کاپیتان کرو نیز تصمیم می‌گیرد دختر هفت‌ساله‌اش را به مدرسه شبانه‌روزی دخترانه‌ی «مِیس مینچین» در لندن بفرستد. او به سارا علاقه‌ای عمیق دارد و برای آسایش و رفاهش هزینه‌ی زیادی می‌پردازد. برای سارا اتاقی خصوصی، یک اتاق نشیمن جداگانه، خدمتکاری شخصی و حتی کالسکه‌ای اختصاصی تدارک دیده می‌شود. خانم مینچین که مدیر مدرسه است، به ظاهر سارا را به خاطر ثروت پدرش عزیز می‌شمارد، اما در باطن نسبت به او حسادت و تحقیر پنهانی دارد. فرانسیس الیزا هاجسن برنت (۲۴ نوامبر ۱۸۴۹ – ۲۹ اکتبر ۱۹۲۴) نویسنده و نمایشنامه‌نویس انگلیسی‌ـ‌آمریکایی بود. او به‌ویژه با سه رمان مشهور کودکانه‌اش شناخته می‌شود: «لرد کوچک فونتلروی» (۱۸۸۵–۱۸۸۶)، «شاهزاده‌خانم کوچک» (۱۹۰۵) و «باغ مخفی» (۱۹۱۱). برنت در شهر چیتهامِ انگلستان زاده شد. پس از مرگ پدرش در سال ۱۸۵۲، خانواده‌اش در تنگناهای مالی فرو رفتند و سرانجام در سال ۱۸۶۵ به ایالات متحده مهاجرت کردند و در نزدیکی ناکسویلِ تنسی ساکن شدند. فرانسیس برای کمک به خانواده از نوزده‌سالگی به نوشتن داستان پرداخت و آثارش را در مجلات منتشر کرد. در سال ۱۸۷۰ مادرش درگذشت و دو سال بعد با «سوان برنت» که پزشکی جوان بود ازدواج کرد. آن دو مدتی در پاریس زندگی کردند و صاحب دو پسر شدند، سپس به واشنگتن دی‌سی بازگشتند. نخستین رمانش، «آن لَس و لاوری»، نقدهای مثبتی دریافت کرد، اما موفقیت بزرگ او با انتشار رمان «لرد کوچک فونتلروی» در سال ۱۸۸۶ رقم خورد؛ اثری که برنت را به یکی از محبوب‌ترین نویسندگان ادبیات کودک بدل کرد. با وجود آن، رمان‌های عاشقانه‌ی او برای بزرگسالان که در دهه‌ی ۱۸۹۰ نوشته شد نیز طرفداران فراوانی داشت. از دهه‌ی ۱۸۸۰ برنت سفرهای متعددی به انگلستان آغاز کرد و در دهه‌ی ۱۸۹۰ خانه‌ای در آنجا خرید؛ جایی که رمان مشهور «باغ مخفی» را نوشت. مرگ پسر بزرگش، لیونل، در سال ۱۸۹۰ بر اثر بیماری سل، او را دچار افسردگی عمیقی کرد؛ بیماری روانی‌ای که بخش بزرگی از عمر با آن دست‌وپنجه نرم می‌کرد. او در سال ۱۸۹۸ از همسرش سوان برنت جدا شد و در سال ۱۹۰۰ با «استفن تاونسند» ازدواج کرد، اما این ازدواج نیز دو سال بیشتر دوام نیاورد. فرانسیس برنت بعدها در ناسائو، لانگ آیلند اقامت گزید و تا پایان عمر در آنجا ماند. او در سال ۱۹۲۴ درگذشت و در گورستان روزلین به خاک سپرده شد. در سال ۱۹۳۶، مجسمه‌ای یادبود از اثر هنرمند آمریکایی، «بسی پاتر وونه»، به پاس خدمات او در باغ هنرستان «سنترال پارک» نیویورک ساخته شد. این مجسمه دو شخصیت محبوب داستان «باغ مخفی»، یعنی مری و دیکن، را به تصویر می‌کشد و یاد فرانسیس هاجسن برنت را برای همیشه زنده نگه می‌دارد.