کتاب عصیان تا ایمان اثر فروغ فرخ زاد، انتشارات هرمس

فروغ فرخزاد (۱۳۱۳–۱۳۴۵) از برجسته‌ترین و نوابغ شعر معاصر فارسی به‌شمار می‌آید. او از جمله شاعران کمیاب و دیریابی است که لحن، بیان و انتخاب واژگانش کاملاً منحصر به فرد بود. زندگی و شعر فروغ، همچون آیینه‌ای نمادین، در هم تنیده و جدایی‌ناپذیر جلوه می‌کنند. نام او نه فقط یادآور شاعری تأثیرگذار، بلکه نشانه‌ای از یک «سبک زندگی» است؛ سبکی که هر زمان احیا شود، جهانی تازه از لطافت، طراوت و آبادی پیرامون خود می‌آفریند. فروغ فرخزاد خیلی زود شکوفا شد و به همان سرعت نیز خاموشی گرفت. مرگ زودهنگام او، مسیری تازه و شوق‌انگیز را از پیش‌روی شعر معاصر فارسی کنار زد. شاید به همین دلیل بود که پس از درگذشتش، بزرگانی چون احمد شاملو، مهدی اخوان ثالث، م. آزاد و سهراب سپهری مرثیه‌های پرشوری برای او سرودند. اخوان ثالث او را «پریشادخت شعر آدمیزادان» می‌خواند و شاملو از او به‌عنوان گنجی کمیاب و برانگیزاننده یاد می‌کرد؛ چرا که راز جاودانگی را در وجود او یافته بود. فروغ فرخزاد شاعری جسور و بی‌پروا بود؛ زنی که عمیق‌ترین تجربه‌ها و تمنیات زنانهٔ خود را با صداقت به زبان شعر آورد و بی‌هراس از قید و بندهای زمانه، بسیاری از تابوهای فرهنگی و اجتماعی را پشت سر گذاشت. او «زنی تنها در آستانهٔ فصلی سرد» بود؛ در آغازگاه فهم هستی و آلودگی زمین. کتاب «عصیان تا ایمان» گزیده‌ای ارزشمند از بهترین اشعار فروغ فرخزاد است. این مجموعه شامل ۳۱ شعر برگزیده است که به انتخاب و قضاوت گردآورنده و مترجم اثر گلچین شده‌اند. اشعار علاوه بر انتشار به زبان فارسی، با نهایت دقت و توانایی زبان، به انگلیسی نیز ترجمه شده‌اند. انتخاب و ترجمه این مجموعه به کوشش سعید سعیدپور صورت گرفته است؛ پژوهشگری که سال‌ها در عرصه شعر و ادبیات فارسی فعالیت داشته و نقش قابل‌توجهی در معرفی آثار فارسی‌زبان به جهانیان ایفا کرده است.