کتاب فاصله اثر ریموند کارور، ترجمه مصطفی مستور، انتشارات مرکز

کتاب «فاصله و داستان‌های دیگر» مجموعه‌ای منتخب از بهترین آثار «ریموند کارور»، نویسنده‌ مشهور داستان کوتاه امریکایی است که برای نخستین بار در زمان حیات او منتشر شد. کارور در آغاز زندگی هیچ پیوندی با دنیای ادبیات نداشت و برای گذران زندگی به مشاغل آزاد روی آورده بود، اما در مقطعی از عمر خود، علاقه‌ی عمیقش به نوع خاصی از ادبیات را کشف کرد و از آن زمان تمام تمرکز و زندگی حرفه‌ای‌اش را وقف نوشتن داستان کرد. ریموند کارور با علاقه‌ی ویژه به داستان کوتاه، این قالب ادبی را به بستری ناب برای بیان موجز و گزیده‌گویی تبدیل کرد. او خود را پیرو و وامدار ادبیات آنتوان چخوف می‌دانست و از سوی دیگر، در ساختار و روایت، آثاری خلق کرد که از نظر فضاسازی و ایجاز یادآور آثار ارنست همینگوی هستند. داستان‌های کارور به‌شدت خلاصه و فشرده‌اند و با رویکرد مینیمالیستی، مفاهیم عمیق و انسانی را در چارچوب موقعیت‌هایی ساده و روزمره آشکار می‌سازند. به همین دلیل، ارتباط مخاطب با فضای داستانی به‌سادگی برقرار می‌شود و تأثیر عاطفی روایت او دوچندان خواهد بود. نمونه‌ای از این رویکرد را می‌توان در دو داستان «همسر دانشجو» و «آن‌ها شوهر تو نیستند» از همین مجموعه مشاهده کرد؛ داستان‌هایی که تمام ماجرا در یک اتاق‌خواب ساده شکل می‌گیرد، اما همین سادگی به بستری قدرتمند برای بروز تنش و کشف درونی شخصیت‌ها تبدیل می‌شود. کارور با چنین شگردی، فضایی منحصر‌به‌فرد برای شکل‌گیری پیرنگ داستان به وجود می‌آورد و خواننده را به‌طور کامل در موقعیت داستانی غوطه‌ور می‌سازد. کتاب «فاصله و داستان‌های دیگر» شامل دوازده داستان کوتاه از ریموند کارور است که از مجموعه‌ی اصلی او با عنوان «از کجا تلفن می‌کنم» برگزیده شده‌اند. فهرست داستان‌های این مجموعه به‌ترتیب سال انتشار عبارت است از: «دوچرخه‌ها، بازوها، سیگارها»، «همسر دانشجو»، «آن‌ها شوهر تو نیستند»، «عمارت تابستانی»، «چاق»، «یک چیز دیگر»، «چیزهای کوچک»، «فاصله»، «سومین چیزی که پدرم را کشت»، «کسی که روی این تخت می‌خوابیده»، «صمیمیت» و «فیلم». مهم‌ترین و درخشان‌ترین داستان این مجموعه، عنوان «فاصله» است که نام کتاب نیز از آن گرفته شده است. در این داستان، کارور ماجرای دیدار ساده‌ی پدر و دختر جوانش را روایت می‌کند؛ دیداری که به واسطه‌ی یادآوری خاطرات گذشته، معنا و حسی عمیق از تنهایی و گذر زمان را آشکار می‌کند. پدر در گفت‌وگویی صادقانه، از گذشته‌اش به‌عنوان شکارچی غاز سخن می‌گوید و اعتراف می‌کند که سال‌ها است در تنهایی زندگی می‌کند. نویسنده، این کشف آرام و درونی را به‌دست خواننده می‌سپارد و تنها با چند نشانه‌ی ظریف، مسیر درک معنا و حس داستان را هموار می‌سازد. دیگر داستان‌های این مجموعه نیز در دل موقعیت‌هایی ساده و بی‌پیرایه، لحظه‌های عمیق و تکان‌دهنده‌ای از زندگی انسان را آشکار می‌کنند. کارور در تمام این روایت‌ها با قدرت قلم و مهارت در ایجاز، از جزئی‌ترین موقعیت‌ها، حسی بزرگ و انسانی می‌آفریند. مطالعه‌ی کتاب «فاصله و داستان‌های دیگر» به علاقه‌مندان داستان کوتاه مدرن و دوستداران سبک مینیمالیستی به‌شدت توصیه می‌شود؛ اثری که نه‌تنها گوشه‌ای از دنیای داستان‌نویسی ریموند کارور را نمایان می‌کند، بلکه نمونه‌ای درخشان از ادبیات کوتاه و تأمل‌برانگیز معاصر است.