کتاب عروس اثر دیوید هربرت لارنس، ترجمه علیرضا شفیعی نسب، انتشارات رایبد

«دی. اچ. لارنس» نویسنده‌ای بود که رسالت خود را ایستادن بر سر حقیقت می‌دانست و باور داشت می‌نویسد، زیرا جهان پر از دروغ است. او در رمان‌ها، داستان‌ها و نمایشنامه‌هایش با نگاهی انتقادی و طنزآمیز به اخلاق بورژوایی و نظم‌گرایی سرمایه‌داری پرداخت. در رمان «عاشق خانم چترلی»، بی‌پروا از میل تنانه‌ی زن و مرد سخن گفت و آن را مهم‌تر از تضاد طبقاتی و ساختار اشرافیت رو به زوال انگلستان دانست. در «پسران و عشاق» نیز کنترل‌گری و سلطه‌ی خانواده‌های کارگری بر تمام وجوه زندگی فرزندان‌شان را با جزئیاتی دقیق تصویر کرد. اما در نمایشنامه‌ی «عروس»، لارنس روابط مردان و زنان کارگر را امتداد طبیعی پیوند مادران و پسران این طبقه نشان می‌دهد؛ جایی که زندگی خانوادگی، کار، ابزار تولید و شیوه‌های استثمار در هم تنیده‌اند و او با نگاهی تیزبین این پیوندها را در قالب درامی منسجم و تأمل‌برانگیز به نمایش می‌گذارد. کتاب «عروس: نمایشنامه‌ای در چهار پرده» نقطه‌ی عطفی در درام کارگری انگلیسی و ژانر مشهور «ظرف‌شویی آشپزخانه» به‌شمار می‌آید. لارنس در این اثر، رویداد تاریخی «اعتصاب ملی زغال‌سنگ سال ۱۹۱۲» را در بستری فراتاریخی قرار داده و به ساختارهای مستقر اجتماعی و ایدئولوژی‌های کهنه‌ای می‌تازد که جامعه‌ای خشمگین و سرخورده را شکل داده‌اند. موضوع اصلی نمایش، ارزش کار و اهمیت تعیین حداقل دستمزد است؛ مسئله‌ای که لارنس آن را با دقت و مهارت در تار و پود «عروس» تنیده است. شگفت‌انگیز آن‌که او سال‌ها پیش از آن‌که نظریه‌پردازان فمینیست به مسئله‌ی «کار خانگی» بپردازند، این مفهوم را در متن نمایشنامه‌اش کاویده و در گفت‌وگوهایی درخشان، بنیان‌های نظام تولید سرمایه‌دارانه را به نقد کشیده است.