کتاب من طبیعت هستم (جکسون پولاک) اثر پپ کارمل، ترجمه علی قنبری (1347)، انتشارات رایبد

جکسون پولاک، یکی از پیشگامان برجسته‌ی جنبش اکسپرسیونیسم انتزاعی، به‌دلیل به‌کارگیری تکنیک خلاقانه‌ و منحصربه‌فرد «قطره‌چکانی» شهرتی جهانی دارد. او با روشی کاملاً انتزاعی، خود را از محدودیت‌های سه‌پایه‌ی نقاشی و الزام قرار دادن عمودی بوم رها کرد و نوعی آزادی تازه در بیان هنری به‌وجود آورد. در تکنیک نوآورانه‌ی پولاک، رنگ به‌صورت فی‌البداهه و آزادانه بر بوم می‌چکد؛ روشی که به آن «نقاشی کنشی» گفته می‌شود. در این شیوه، نقاش برای خلق اثر هنری خود بیش از آن‌که به نظم و دقت فنی بیندیشد، در لحظه زندگی می‌کند و با تمام وجود در جریان آفرینش غوطه‌ور می‌شود. نقاشی به سبک پولاک نوعی رقص با رنگ‌هاست، جایی که هنرمند در حرکت و شور آفرینش گم می‌شود و اجازه می‌دهد اثر، خودبه‌خود شکل بگیرد. بسیاری از منتقدان و دوستداران هنر، جکسون پولاک را بزرگ‌ترین هنرمند دوران خود می‌دانند. او از پرآوازه‌ترین چهره‌های قرن بیستم بود و آثارش نقطه‌ی عطفی در تاریخ هنر مدرن به‌شمار می‌آید؛ چراکه پیش و پس از او، معنای نقاشی دگرگون شد. کتاب «من طبیعت هستم» مجموعه‌ای است از نوشته‌ها، گفت‌وگوها و نقل‌قول‌هایی درباره‌ی این نقاش بزرگ آمریکایی؛ اثری برای آشنایی نزدیک با ذهن خلاقی که می‌رقصید تا تمام وجودش به نقاشی تبدیل شود.