کتاب دیوان عطار اثر فرید الدین عطار نیشابوری، ترجمه بدیع الزمان فروزانفر، انتشارات نگاه

دیوان عطار کتاب «دیوان شیخ فریدالدین محمد عطار نیشابوری» با تنظیم، نمونه‌خوانی و نظارت جهانگیر منصور منتشر شده است. در آغاز این اثر، شرح زندگی و احوال عطار به قلم استاد بدیع‌الزمان فروزانفر آمده که بخش ارزشمندی از کتاب را تشکیل می‌دهد. در بخشی از این شرح چنین می‌خوانیم: لقب او «فریدالدین» است و در این نکته هیچ تردیدی وجود ندارد؛ زیرا عوفی، ابن‌الفوطی و تمامی کسانی که زندگی او را نگاشته‌اند، این لقب را برایش ذکر کرده‌اند. همچنین در پایان نسخه خطی «دیوان عطار» که در سال ششصد و هشتاد و دو هجری قمری کتابت شده و با شماره ۱۲۶۸ در مجلس موجود است، همین لقب درج شده است. از مجموع این شواهد به‌روشنی برمی‌آید که عطار در قرن هفتم هجری می‌زیسته و در نیمه نخست آن قرن به شهادت رسیده و پس از آن با لقب «فریدالدین» شهرت یافته است.